Weer thuis!

We hebben na onze aankomst nog twee weken op de boot gewoond en zijn daarna verhuisd naar Mijnsheerenland. Ondertussen hebben we de hele omgeving al verkend en voelen ons er al aardig thuis. Het gewone leventje gaat nu voor ons ook weer beginnen want Raoul gaat maandag aan de slag bij DHL in Bonn en zal het grootste deel van de week in Bonn verblijven, de kinderen hebben nog één week vakantie en dan gaan ze naar weer naar school en zelf heb ik me ingeschreven bij de invalgroep voor de Christelijke scholen in de Hoekse Waard en hoop dan ook weer aan de slag te kunnen. We missen het reizen en de vrijheid enorm, maar we genieten nu ook wel weer van het leven in een huis en onze vrienden en familie om ons heen. De jongens willen in ieder geval voorlopig niet meer weg dus dat is een goed teken!!
 
Dit is het laatste blog en in de toekomst zullen we te volgen zijn via de facebook van irma kayadoe. Bij thuiskomst hebben we erg veel positieve commentaren gehad over het blog en zijn blij dat zo vele mensen onze reis gevolgd hebben waarvoor onze dank!



Zeggegors 2, Mijnsheerenland

Een zeer grote achtertuin!!

 



 

 

 

 

 

The main street of Mijnsheerenland a village with 5.000 inhabitants.

Close to us is a recreational area.

We live close to lake with a beach and sailing club!




 

 

We zijn weer thuis!!

België en Nederland

We liggen heerlijk rustig in de binnenhaven van Oostende. De haven ligt in het midden van de stad en het is leuk om alle levendigheid om ons heen te zien. ’s Middags doen we school met de kinderen en gaan de stad in om Oostende te ontdekken. Oostende heeft een leuk centrum, waar we overal Nederlandse winkels ontdekken zoals de Hema, Bart Smits en het Kruidvat. We merken dat we steeds dichter bij huis komen!! Helaas is het al bijna sluitingstijd dus we moeten zeker morgen eens terugkomen! Dicht bij de haven ligt de voor ons bekende supermarkt, de Delhaize. Tijdens de jaren dat we in België hebben gewoond, deden we daar dagelijks onze boodschappen. Ook de Delhaize is redelijk Nederlands georiënteerd en we kunnen er hagelslag, vla en stroopwafels kopen. We komen dan ook met een volgeladen winkelwagen de winkel uit terwijl we toch helemaal niet zoveel nodig hadden???

De haven van Oostende met het station op de achtergrond.

De volgende dag neemt Raoul de trein naar Bonn om een aantal gesprekken bij DHL te hebben. Het is wel raar dat we nu een paar dagen allebei iets anders gaan doen, want het laatste jaar zijn we continu bij elkaar geweest. Het is een echte rommel dag, ik doe de was, update het weblog, doe school met de kinderen en boodschappen. Aan het einde van de middag lopen we de stad in om uitgebreid te shoppen in de ‘Nederlandse’ winkels en doen ons te goed aan heerlijke Luikse wafels. Aangezien het nog steeds geen mooi weer is gaan we indoor midgetgolfen. In een fantastisch mooi opgeschilderde kelder, met fluorescerende kleuren  en allerlei beesten lopen we de 14 banen. Gelukkig is de bal ook fluorescerend, dus kunnen we hem makkelijk terugvinden. De kinderen hebben veel plezier in het midgetgolfen, maar gelukkig kan mamma het nog steeds van ze winnen!

Indoor midgetgolfen.

Als ik de volgende dag wakker word schijnt de zon en is de lucht stralend blauw. Wat een genot en we ontbijten heerlijk buiten in de kuip. We doen school en boodschappen, voordat we de enorm mooie kerk, de St. Petrus en Paulus kerk van binnen gaan bekijken. Voor de kerk is een mooi groot plein, waar de kinderen heerlijk kunnen waveboarden. Het station ligt naast de haven dus het is een kleine moeit om Raoul aan het einde van de middag van de trein op te halen. We zijn blij als we hem uit de trein zien komen en we weer met z’n vieren zijn! Het is de hele dag heerlijk weer en we willen er zo lang mogelijk van genieten, dus we besluiten op de boulevard mosselen te eten. Het is goed druk op het strand en de boulevard is zeker een stuk drukker dan de afgelopen dagen!



De zonnige boulevard van Oostende.

Zaterdagochtend staan we bijtijds op om de laatste boodschappen te doen en de boot eens goed op te ruimen. Ludo en Zack, twee vriendjes van Luuk en Sjoerd komen een week aan boord logeren en hun ouders blijven voor het weekend. Het is erg leuk om de Bernier-Michaud familie weer te zien en na de koffie laten we ze Oostende zien. De kinderen kunnen het gelijk weer erg goed met elkaar vinden en ze zijn dolblij dat hun vrienden er zijn. Na de lunch gaan we door de sluizen heen en varen de zee op. Zo krijgen ze een beetje mee wat we het afgelopen jaar gedaan hebben. We varen langs de kust naar Blankenberge dat 10 mijl verderop ligt, maar het is nauwelijks te zien omdat het erg heiig is op zee. Gelukkig schijnt de zon nog volop als we de haven van Blankenberge invaren, de bbq gaat aan en we genieten van een zomerse avond.

Ludo en Zack komen aan boord, wat een feest voor de kids!!



Het is heerlijk om op te staan met mooi weer en we genieten er allemaal zichtbaar van. We ontbijten buiten en gaan met z’n allen naar het strand. Het is eb dus we hebben een heel groot strand bijna voor ons zelf. De Bernier-Michaud familie is heel moedig en rent de zee in. Wij hebben er zichtbaar meer moeite mee en alleen Raoul is zo sterk om mee te gaan. Na een jaar in warme wateren gezwommen te hebben, moeten we toch nog wel even over een drempel heen om zo maar in het koude water te springen! Na een bbq lunch gaan Yannick en Manon terug naar Duitsland en varen wij met de jongens naar Vlissingen. Er staat redelijk wat wind en we moeten aan de wind varen. Niet de meest comfortabele koers, maar er staan geen hoge golven. De jongens zeilen in het begin goed mee, maar al gauw valt de één na de ander in slaap en ze worden vlak voor Vlissingen pas wakker. Op de pier van Vlissingen staan André en Marlies ons al op te wachten en te zwaaien. Het is erg leuk om ze weer te zien na de Azoren en ze hebben champagne meegenomen om onze aankomst in Nederland te vieren! Als we eenmaal in de avond liggen heffen we het glas op onze aankomst in Nederland.

Welkomstborrel met Marlies en André in Vlissingen.

We liggen midden in het oude centrum van Vlissingen, in de Michiel de Ruyterhaven en we gaan ‘s ochtends op ontdekkingstocht, want we zien vanaf de boot al veel mooie oude gebouwen. Het centrum is inderdaad erg leuk met veel kleine, oude huizen met prachtige trapgevels. In het nieuwe gedeelte van het centrum vinden we ook een Albert Heyn, waar we boodschappen doen. Wat is het heerlijk weer om alles te kunnen kopen wat je wilt!! ’s Middag gaan we met de kinderen naar het Arsenaal, een attractie met als thema piraten en waar de piraat Black Beard een grote rol speelt. In Charlotte Amalie, één van de US Virgins Islands hebben we het kasteel van Black Beard gezien, dus het is wel leuk om iets meer over hem te weten te komen. Op de begane grond hebben ze een heel groot aquarium gemaakt met o.a. tropische vissen en haaien, maar de bak met aaibare roggen is favoriet bij de kinderen! De rest van de middag spelen de kinderen in en om de haven en ze kunnen er geen genoeg van krijgen om met hun schepnetjes rond te lopen, ze vangen vooral garnalen. De haven ligt aan een dijk met een mooi fietspad, dus gelijk een goede gelegenheid om de skeelers weer eens aan te doen. ’s Avonds komen Frank en Saskia, vrienden die we nog uit Bonn kennen en nu in Hulst wonen langs voor een borrel. Wat is het toch leuk om weer terug te zijn in Nederland en onze vrienden weer terug te zien!

Michiel de Ruyterhaven in Vlissingen, midden in het oude centrum.

Maandagochtend varen we heel vroeg de haven uit, omdat we vandaag via het Kanaal van Walcheren naar het Veerse Meer gaan en we snel door de sluizen willen, voordat ze niet meer draaien vanwege de ochtendspits. Als ik de sluiswachter oproep blijkt dat we er gelijk doorheen kunnen dus dat schiet op. Alle bruggen, die daarna komen gaan allemaal binnen de tien minuten open dus binnen een record tijd van 2 uur varen we het Veerse Meer op. Om tien uur leggen we de boot aan in Veere en ontbijten we met de jongens. Aangezien we toch nog vroeg zijn gaan we de kant op en er blijkt een ambachtelijke markt te zijn. Alle verkooplieden zijn in traditionele kledendracht gekleed en er zijn veel oude ambachten te zien. Sjoerd zijn oog vallen op een paar klompen en die wil hij wel eens uitproberen. Zo komen we met een paar klompen rijker weer aan boord terug. Ook hebben lekkere kibbelingen, stroopwafels en roomboter babbelaars gekocht dus het bezoek aan de markt was niet voor niets! Rond de middag varen we het meer op, waar het een drukte van belang is met zeilbootjes. We rollen de genua uit en varen naar een klein eilandje, de omloop waar we aanleggen aan een steiger. Het is er heerlijk rustig en de jongens hebben een groot veld om op te voetballen. Wederom zijn ze veel in de weer met de schepnetten en weten heel wat krabben te vangen! Later in de middag blazen we de dinghy op en varen we naar een zwemplas met strand dat vlak bij het eiland ligt. Vakantie in Nederland is ook leuk, zeker als het zo mooi weer is!



Fantastisch om de zeehonden van zo dichtbij te zien.

De volgende dag vertrekken we al weer vroeg en varen als één van de eerste boten over het Veerse Meer. Als we eenmaal door de sluizen zijn komen we op de Oosterschelde en we gaan op zoek naar zeehonden. We hebben het tij mee, want het is eb en dan liggen ze vaak op de zandbanken uit te rusten. We hebben geluk en komen een hele grote groep zeehonden tegen. De kinderen zijn wild enthousiast en kunnen er geen genoeg van krijgen. Toch wel speciaal om deze beesten van zo dichtbij te zien! De hele reis kunnen we eigenlijk niet echt zeilen want de wind komt pal van voren en we hebben ook geen zin om op te kruisen. Dan maar de motor aan en rond de lunch liggen we voor de sluis van Bruinisse. Het is een drukte van belang maar alle boten passen net in de sluis na wat getrek en geduw!! We meren aan in de marina van Bruinisse, wat een enorm parkeerterrein heeft waar ze goed kunnen skeeleren. Ook kun je hier prachtig krabbenvangen en ze hebben wel twee emmers vol met krabben!! Volgens hun kun je er enorm goede krabbensoep van maken!

Krabben vangen blijft een feest!

 

De jongens kunnen geen genoeg krijgen van het krabbenvangen en zijn de hele ochtend in de weer met de krabben. Rond de lunch vertrekken we naar de Mosselbank, een eilandje tegenover Bruinisse. We leggen de boot aan de steiger en de jongens gaan op ontdekkingstocht over het eiland. Ze verzamelen takken en maken een kampvuur, waar we bananen op bakken. Na een drukke marina genieten we weer extra van de rust van het eiland! Een prachtige afsluiting van een heerlijke week voor onze jongens met hun vrienden, want morgen worden Ludo en Zack weer door hun ouders opgehaald in Willemstad.

Kampvuur op de Mosselbank.

Vrijdagochtend vertrekken we op tijd van de Mosselbank en gaan door de sluizen van Bruinisse. Er is weinig wind dus we doen vandaag alles op de motor. Als de kinderen wakker worden zijn we al door de Krammersluizen heen en liggen we klaar voor de Volkeraksluizen. Gelukkig is het vandaag niet zo druk bij de sluizen en gaat het allemaal heerlijk rustig. Rond de middag varen we de haven van Willemstad binnen. Willemstad is een prachtig vestingstadje met een mooi stadhuis en arsenaal, maar de kinderen hebben meer aandacht voor de ouderwetse snoepwinkel, waar ze een eigen zak snoep mogen uitzoeken. Aan het einde van de middag komen Yannick en Manon de kinderen ophalen en hebben we nog een gezellige avond in één van de restaurantjes aan de haven van Willemstad.

Het stadhuis van Willemstad.

Vandaag is het een belangrijke dag, want het is zaterdag 13 juli en we komen officieel aan in Stad aan ‘t Haringvliet. We maken de boot goed schoon en doen inkopen voor de aankomst borrel. We gooien de trossen los en nemen de brug over het Haringvliet van één uur, want we willen op tijd aankomen in de thuishaven en laten niets aan het toeval over. We zijn dan ook veel te vroeg op het Haringvliet en leggen de boot aan een mooring. We hebben genoeg tijd om de boot te versieren met vlaggetjes en met een grote banier met onze naam erop. We kunnen bijna niet wachten en om half drie varen we verder het Haringvliet op. De kinderen staan met de verrekijker te kijken of ze de haven al zien en we vinden het allemaal spannend om aan te komen. Als we de haven invaren zien we onze vrienden en familie al op de steiger staan. Het is niet moeilijk om onze box te vinden want deze is met ballonnen te versierd. Wat is het heerlijk om iedereen weer te zien “Home sweet home”. Na aankomst borrelen we met z’n allen verder in de jachthaven. We hebben enorm genoten van onze Atlantische zeilreis maar het is ook weer erg leuk om thuis te zijn!!! 

Aankomst in Stad aan 't Haringvliet.

Volgende week volgt nog een blog met beelden van ons nieuwe huis en nieuwe woonomgeving Mijnsheerenland, daarna zijn we te volgen via Facebook!

Seals relaxing at the sand banks of the Oosterschelde river.



The beautiful painted indoor midgetgolf center.



St. Petrus and Paulus Church.

 sun.

 

Yannick is totally in control!

Sjoerd and Zack.

Luuk and Ludo.



 

 

 

 

 

 

 

 

 



One of the five bridges!

 

Historic Veere.

Skating is a favourite past time of the boys.



The kids love to play on the Mosselbank.



The harbour of Willemstad.

 

There we are!

 

 

Skipper and wife.

The boys!

Family and friends are waiting for us!

Welcome drink with our friends and family.

 

Engeland

Veilig aangekomen in Falmouth!



Maandagochtend hebben we voor het eerst weer croissants voor het ontbijt, wat is het toch heerlijk om weer op het vaste land te zijn! Op de steiger komen we Piet tegen van de boot ‘Job’, we hebben zijn stem meerdere malen via het Nederlandse Radio Net gehoord en nodigen hem uit voor een kop koffie. Hij komt samen met zijn opstapper Renée aan boord en alle ervaringen worden uitgewisseld. Hij heeft niet één maar twee stormen meegemaakt onderweg naar Engeland en heeft er een reis van zes jaar opzitten. Hij is om Zuid-Amerika heengevaren, via Kaap Hoorn, door het Panama Kanaal en via de Caribbean terug. Het blijft leuk om naar al deze reisverhalen te luisteren! Volgens Dick moeten we bijgevoederd worden dus beginnen we met een warme lunch op het terras van de Chain Locker. Er staat zelfs een lekker zonnetje dus het is genieten. ’s Middags ruimen we de boot op en maken hem eens goed schoon. ’s Avonds duiken we weer de Chain Locker in voor een goede avondmaaltijd en vieren we de aankomst nog eens een keer dunnetjes over.

Onze stamkroeg in Falmouth.

De volgende morgen brengen we Dick naar de trein en nemen afscheid. We hebben genoten van zijn kookkunsten en zijn gezelschap! Langzamerhand wordt het weer eens tijd dat we het gewone leventje eens oppakken en doen voor het eerst sinds lange tijd school. De illusie duurt niet lang want Pieter van de Ostrea stuurt een bericht dat hij over een uur in de haven aankomt. We volgen zijn boot via de AIS op de kaartenplotter en staan met de misthoorn klaar voor ontvangst. Helaas lopen ze voor de haven aan de grond, omdat het laag water is en ze moeten voor anker. Na twee uur wachten kunnen ze eindelijk de haven in en halen we ze toeterend binnen. Het is super om ze weer te zien en binnen een half uur tijd zitten we met z’n allen in Chain Locker om hun aankomst te vieren. Pieter is zo eerlijk om toe te geven dat ze de wedstrijd verloren hebben maar we hebben allemaal veel lol gehad over de e-mails, die op de oceaan heen en weer gingen over de wedstrijd en de tactieken!


De jongens vinden de reddingshelicopter erg interessant.



Vandaag gaan we het nog eens proberen om ons leventje weer op te pakken. We doen school en gaan daarna Falmouth in om de stad te verkennen. Falmouth is een aardig Engels stadje met een grote winkelstraat. Volgens de jongens is dit weer voor het eerst sinds de Canarische eilanden dat we in een winkelstraat rondlopen en we doen ons te goed aan lekkere Engelse pies bij de bakker. Vlak bij de haven staat een maritiem museum waar we goede verhalen over gehoord hebben. Onderweg komen we de Ostrea tegen en gezamenlijk gaan we naar het museum. Het is een fantastisch interactief museum en we zijn met name onder de indruk van de ‘Search en Rescue’ afdeling, waar allerlei heftige weersituaties en reddingen zijn nagebootst. Boven de afdeling staat ‘Het is windkracht tien, golven van 12 meter hoog, iemand moet gered worden. Het is tijd om aan het werk te gaan’. Gelukkig hebben we dit museum niet bezocht voordat we de oceaan over zouden steken!! Na het gaan we met z’n allen naar het terras van de Chain Locker en komen de bemanning tegen van de Beluga, die net zijn aangekomen. Ook zien we Vitalis van de Cula binnenvaren, dus alle reden om met elkaar hun aankomst te vieren!

De aankomst van de Beluga wordt op terras van de Chain Locker gevierd.

Ondertussen is het al weer donderdag en we doen ’s ochtends als eerste school. Raoul krijgt via zijn telefoon een bericht dat de Mare Liberum rond één uur aan zal komen. We hebben hun voor het laatst in Puerto Rico gezien en zijn dolblij dat we hun hier nog gaan treffen. Keurig netjes komen ze om één uur aan en maken de boot voor ons aan de steiger vast. Aangezien het nog te vroeg is voor de bar en we de kinderen beloofd hebben om naar het zwembad te gaan, besluiten we om dat eerst te doen. Zo liggen we een half uur later met de Ostrea en Mare Liberum bemanning in het zwembad. Onvermijdelijk brengen we de avond met z’n allen in Chain Locker door en toasten later op de avond bij de Mare Liberum aan boord nog eens op hun aankomst.

Traditionele en moderne boten varen door elkaar tijdens de race.
 

De volgende ochtend wordt het toch echt tijd om weer eens door te varen want er is genoeg gefeest! We worden uitgezwaaid door alle Nederlanders en het voelt aan als een soort afscheid. Vanaf Falmouth zullen we ze niet meer tegenkomen want we gaan allemaal op weg naar huis, de één wat sneller dan de ander. Het is vandaag voor het eerst aardig weer en we zeilen met een mooi windje de haven uit. In de baai van Falmouth zijn verschillende wedstrijden aan de gang en we zeilen dwars door het wedstrijdveld heen. Eenmaal buiten op zee blijkt er toch minder wind te staan dus gaat de motor aan. We hijsen het grootzeil maar er staat net niet genoeg wind om het vol te houden. We proberen de gennaker te hijsen maar bij harde vlagen wind lopen we uit het roer. Uiteindelijk varen we alleen op de genua en blijft de motor bij staan. We varen ’s nachts door naar de Solent, waar we ’s ochtends bij de Needles aankomen, de ingang van de Solent.

De begkende Needles aan de ingang van de Solent.

Het lijkt wel of heel Engeland van dit mooie weer wil genieten en het vaarwater is vol met zeilbootjes. Om twaalf uur meren we af in de haven van Hamble. De Solent is het Mekka van de watersport en de haven ligt dan ook vol met allerlei wedstrijdboten, dus Raoul kan zijn hart ophalen. We willen een auto huren om morgen op bezoek te gaan bij Allison Ann, de zus van Graham. Het blijkt dat er in Hamble geen autoverhuur bedrijf is dus we gaan met de bus naar Southampton. In het centrum van Southampton vinden we geen autoverhuur bedrijf, maar het is toch leuk om even de stad gezien te hebben. We nemen de trein naar de luchthaven, waar meerdere verhuurbedrijven zitten en waar we zo een auto kunnen meenemen. Het is wel even wennen om weer links te rijden en voordat we het weten zijn we terug in de haven. We laten ons eens lekker verwennen door het restaurant en gaan vroeg naar bed, want zo’n nachttochtje hakt er toch wel weer in.

Salisbury fantastische oude stad met veel bloemen!

Zondagochtend schijnt de zon al vroeg en gaan we op pad naar Salisbury. In Salisbury staat een prachtige kathedraal uit de dertiende eeuw en het is dicht bij het huis van Allison Ann. De kathedraal is echt de moeite waard en de kinderen volgen een speurtocht door de kathedraal, geheel in stijl met een bisschopsmijter op. Salisbury is een sfeervol stadje met typische oude Engelse huizen en mooie gebouwen, overal langs de kant van de weg hangen plantenbakken vol met bloeiende bloemen. Het is erg leuk om door de stad te wandelen en we vinden een prima lunchplek in een omgebouwde kerk. ’s Middag rijden we naar Allison Ann, waar we de middag in de tuin doorbrengen met haar familie en heerlijke scones krijgen bij de thee. Het is erg leuk om hun te zien, zeker omdat we via Graham en Joan altijd op de hoogte gehouden worden van hun doen en laten.

 

De Kathedraal van Salisbury.

Twee bisschoppen op speurtocht.

 

 

We hebben de jongens beloofd om naar Londen te gaan en Hamleys, de grootste speelgoedwinkel ter wereld te bezoeken. We zitten dus al vroeg in de auto op we naar Londen en nemen in Richmond de metro om in hartje Londen te komen. We stappen in Oxford Street uit en vinden al gauw Regent Street waar Hamleys aan ligt. Bij Hamleys maken ze er echt een feest van als je binnenkomt en we krijgen een regen van zeepbellen over ons heen. Er lopen allemaal medewerkers rond die demonstraties geven en de jongens genieten volop. Ze mogen allebei een cadeau uitzoeken omdat ze zo flink zijn geweest tijdens de laatste oversteek. Het valt alleen niet mee als er zoveel keuze is! Uiteindelijk lukt het en kunnen we op weg naar de Big Ben, die ze ook wilden zien. Het is genieten om door de straten van Londen te lopen, met z’n dubbeldekkers, mensenmassa’s en prachtige gebouwen. Als we de Big Ben en het Parliament House hebben bewonderd gaan we terug in de metro en naar de boot.
 

De Big Ben van Londen.
 

Helaas is het over met het mooie weer en we vertrekken op dinsdag vroeg voor de oversteek naar Oostende, wat zo’n 180 mijl varen is. De hele dag is het grijs, grijs en nog eens grijs maar vooral ook koud. Er staat niet voldoende wind, zodat we de hele dag de genua op hebben staan met de motor erbij en het zicht is slecht. Vlak voor Dover vangen we nog net een glimp van de krijtrotsen op. In het donker varen we langs Dover waar het een drukte van belang is met ferry’s, die met een razende vaart de haven in en uit varen. Gelukkig kunnen we er mooi doorheen manoeuvreren. Langzamerhand komt er steeds meer wind en uiteindelijk steken we met windkracht zes het Kanaal over. Het is wel even opletten met het vrachtverkeer, maar het is gelukkig niet al te druk en we zien de lichten van de overkant al snel groter worden.

We kunnen nog net de krijtrotsen voor Dover zien.
 

’s Ochtends varen we in de regen tussen de zandbanken van de Belgische kust en komen rond elf uur in Oostende aan. We hebben de oversteek in een record tijd gedaan, wat grotendeels te danken is aan het feit dat we bijna de hele weg vanaf de Solent stroom mee hebben gehad. Hoe dat kan weten we ook niet, maar we zijn blij dat we er zijn en dat dit onze laatste nachttrip geweest is. Vanaf hier zullen het alleen nog maar dagtripjes zijn. We krijgen de komende week nog de Canadese vriendjes van Luuk en Sjoerd aan boord, die naar Nederland mee zullen varen.

Als alles goed gaat komen we zaterdag 13 juli om 15.00 uur aan in Stad aan't Haringvliet. Wil je erbij zijn dan ben je van harte welkom voor een welkomstborrel.

The Needles at the entrance of the Solent.

 

Everything in Falmouth is about sailing.

The new Olympic generation.

We celebrate the arrival of the Mare Liberum crew in the Chain Locker.

A farewell of the Dutch Atlantic Sailing community.

Part of the Catherdral where they have the Magna Carta on display.

The queen is still going strong at Hamelys.

Londen, nice city to stroll around.