flying circus

Rotskust bij Lagos

Lagos

Kanaal van Lagos

Dinsdagochtend doen we eerst school en pakken daarna de bijboot om de rotsen van Lagos te verkennen. De kust voor Lagos bestaat uit enorme mooie gekleurde rotsen met verschillende vormen. Toen we Lagos binnenvoeren zagen we allerlei kleine bootjes tussen de rotsen doorvaren dus dat willen we nu ook gaan doen. We nemen een reserve tank mee in de dinghy omdat het een aardige tocht is. De jongens vinden de trip geweldig want wat is er mooier dan hard met de dinghy over het water te varen. Het is redelijk toeristisch want er varen vele kleine bootjes met toeristen rond maar voor ons wel handig om te zien hoe we tussen de rotsen door kunnen varen. Het is echt een prachtig gezicht, de rotsen en de kleine zandstrandjes. Op de terugweg meren we bij een strandje aan om van het uitzicht te genieten. Eenmaal terug in de haven doen we nog boodschappen en varen dan de haven uit. Het doel is Alvor een paar mijl verderop aan de kust waar een mooie lagune is waar we voor anker kunnen. Als we de lagune binnenlopen is het hoogwater en is het lastig om een goed plekje te vinden wat diep genoeg is want bij laagwater is het er erg ondiep en verandert alles in zandbanken. Wij kunnen bij de ingang van de lagune een goed plekje vinden. Al gauw zien we de Mero binnenlopen die ook een plekje vindt.

Flying circus op het anker achter de zandbanken.

Alvor

De volgende dag wordt er eerst school gedaan en daarna nemen we de bijboot om het stadje Alvor te bekijken. Het is een redelijke tocht want we moeten met de bijboot door een kanaal door de lagune varen. Het is een prachtig gezicht om tussen de zandbanken te varen en we zien vele mensen die aan het vissen zijn of op zoek naar schelpdieren. Als we in Alvor aankomen lijkt het een rustig pittoresk vissersdorpje maar als we eenmaal in de hoofdstraat komen is het toch een aardig toeristisch dorp waar de Engelsen nog aan hun ontbijt zitten in de cafés. We zijn dan ook al gauw uitgekeken en gaan op zoek naar een internetcafé om weersberichten te kunnen kijken want we willen morgenmiddag richting Marokko. Het weer ziet er goed uit behalve dat er misschien heel weinig wind zal staan. Voorlopig blijft het plan staan om morgen te vertrekken. ’s Middags gaan we met de Mero naar het strand. Er staat een mooie branding met hoge golven dus de jongens kunnen er geen genoeg van krijgen. Wij zitten ondertussen met een biertje en een glaasje wijn op het strand. ’s Avonds halen we nog even een kopje koffie bij de Mero.

Kinderen spelen op de zandbanken.

Donderdagochtend doen we eerst school en gaan daarna met de kinderen nog even naar de zandbanken, waar ook de kinderen van de Mero aan het spelen zijn. In de poelen zijn veel krabben, zeesterren en kleine visjes te vinden. De kinderen proberen zoveel mogelijk krabben te vangen. Na de lunch halen we het anker op en varen we de lagune uit op weg naar Mohammedia in Marokko. In totaal een tocht van 210 mijl dus we verwachten er een kleine twee dagen over te doen zeker omdat er zo weinig wind staat. We willen zoveel mogelijk proberen te zeilen dus in het begin varen we niet direct de goede richting uit maar we zijn in ieder geval op weg. Als we wat verder van de kust vandaan zijn draait de wind en kunnen we steeds meer in de goede richting gaan varen. De wind komt grotendeels van achteren dus dat is prettig maar het is een lastige zee. Voor ons gevoel staat er een deining uit de oceaan en een deining die uit de Straat van Gibraltar komt. We liggen dus aardig te schudden en de zeilen klapperen omdat er net te weinig wind staat om ze goed vol te houden als we van de golven afgaan. ’s Nachts passeren we de shipping lane en er varen vele containerboten voor of achter ons langs die uit de Straat van Gibraltar komen of er naar toe moeten. Op de kaartenplotter kunnen we goed de richting zien welke kant de schepen uit gaan en hoe hard ze varen dus dat is een enorme hulp. Al met al een onrustige nacht!

Eerste tonijn gevangen.

De volgende dag nemen de wind en golven af en hijsen we de genaker en halen alle andere zeilen weg. Zo varen we rustig de hele dag en ook nog eens in de goede richting. Al met al erg ontspannen en ’s middag hijsen we het gastenvlaggetje van Marokko. Raoul heeft al de hele dag twee vishengels uitstaan en tien minuten voordat ik wil gaan koken heeft hij beet. Het blijkt een tonijn te zijn, helaas nog aan de kleine kant maar we besluiten deze eerste vangst toch op te eten. Het is een heel gedoe om de vis te fileren en er blijven uiteindelijk maar weinig vis over maar het smaakt toch erg goed. Na het eten staat er helemaal geen wind meer en gaat de motor aan. Zo motoren we rustig de nacht door en slapen allebei goed.

Tekenen van de Marokkaanse vlag.

Op zaterdagochtend komt er wat wind dus proberen we de laatste vier uur nog te zeilen. De jongens maken nog een vlag van Marokko als schoolopdracht en wij maken ons klaar voor de aankomst. We hebben verschillende verhalen op blogs gelezen. Ze komen als het goed is met de douane aan boord en de maritieme politie. We hebben gelezen dat ze soms met drugshonden langskomen en de hele boot uren doorzoeken. Pas een uur voor aankomst zien we Marokko liggen en om half twaalf meren we in haven van Mohammedia aan. Het zijn maar twee steigers maar we worden vriendelijk geholpen en de havenmeester neemt de lijnen aan en helpt ons aan te meren. Het begin is dus in ieder geval al goed. Binnen het uur krijgen we bezoek van de douane en maritieme politie. Het blijken erg aardige mensen te zijn en heten ons welkom. Alle papieren worden ingevuld en alles verloopt in een vriendelijke sfeer. Een van de heren spreekt Frans en probeert duidelijk het gesprek gaande te houden. Ze vinden het niet noodzakelijk om de boot te doorzoeken. Over een uur kunnen we de paspoorten op het kantoor ophalen en het inklaren is een feit. We zijn allebei erg blij dat het zo makkelijk is gegaan! We ruimen de boot op en halen de paspoorten op. We besluiten gelijk om Mohammedia te gaan verkennen want we hebben nog geen Dirhams en we kunnen ook wel wat vers brood gebruiken. Eerst nemen we nog een kijkje bij de jachtclub want daar wordt een viswedstrijd gehouden en vandaag is het de laatste dag. Bij de poort worden we vriendelijk welkom geheten en door een meneer naar de nautische expositie geleid. We krijgen vier petten met I love Morocco erop. De expositie blijkt uit allerlei stands te bestaan van maritieme bedrijven. Wij zijn bijna de enige bezoekers!! De vissers komen om half vijf terug met de vangst dus dan gaan we nog wel even kijken. Als we door Mohammedia lopen beseffen we dat we in een hele andere wereld terecht zijn gekomen. Vrouwen lopen grotendeels bedekt rond en veelal met hoofddoek. Er zijn wel wat Westers geklede vrouwen maar niet veel. De gebouwen zijn een ratjetoe van hoge flats tot alleenstaande Westerse huizen en krotten. In het centrum vinden we gelukkig een aantal geldautomaten. Het is stoffig en warm en als we op een terrasje zitten zijn we de enige, al kosten de drankjes maar 4 euro. We gaan in Marokko zeker ons budget halen want voor twee stokbroden en 4 broodjes betalen we twee euro! Tot nu toe zijn alle mensen zeer vriendelijk en behulpzaam geweest en laten ons met rust. Dat zal waarschijnlijk in de grote stad wel anders zijn. Mohammedia wordt in de pilot omschreven als een mondaine stad waar vroeger de Franzen woonden en niet representatief is voor Marokko. Helaas kunnen wij niets terugvinden van het mondaine. In ieder geval heeft Marokko ons zover aangenaam verrast! We blijven hier waarschijnlijk tot dinsdag want we willen nog een dag naar Casablanca en varen dan door naar Agadir in Zuid-Marokko wat een tocht van twee dagen is. Van daaruit is het plan om door te varen naar Lanzarote dat deel uit maakt van de Canarische eilanden.