flying circus

Laatste blik op Gomera met de El Teide van Tenerife op de achtergrond.

Oversteek van La Gomera naar de Kaap Verden.

Als we vrijdagochtend (9-11) wakker worden kijken we als eerste naar het weerbericht. De storm voor de kust van Afrika ligt er nog steeds maar de wind is wel minder geworden. Als we vandaag gaan vertrekken dan zouden we er nog een staartje van mee kunnen krijgen en als we morgen vertrekken dan weten we zeker dat we er geen last van hebben. De keuze is dan ook snel gemaakt want risico’s op zee zoeken we niet op. We maken er een rustige dag van en rommelen wat aan. We kijken ’s avonds een film met de kinderen en gaan vroeg naar bed.

Gat in de genaker.

Zaterdag staan we op tijd op, we hebben er zin in en kleden ons met de crew shirts. We nemen afscheid van de Nederlandse boten op de steiger want de meesten gaan naar Sal op de Kaap Verden en wij naar Mindelo. De meesten zullen we in Suriname weer terugzien aangezien iedereen Kerst wil vieren in Suriname. Vandaag zullen er zo’n 7 boten richting de Kaap Verden vertrekken dus het wordt een hele uittocht. Als we om half 10 vertrekken worden we uitgezwaaid door de Nederlanders. Eenmaal buiten de haven staat er veel wind en we zetten alleen de genua op. Langs Gomera zullen we zeker last krijgen van de acceleratie winden dus we besluiten dicht onder het eiland te blijven. Ondanks dat we niet midden in de acceleratie zone zitten krijgen we toch wind tot 30 knopen over het dek dus we zijn blij dat we alleen op de genua varen. Zodra we denken dat we de zone voorbij zijn zetten we het grootzeil bij en zetten we koers naar Mindelo. Er staan vervelende golven en het zeil klappert dus na een tijdje halen we het grootzeil er weer af. We besluiten de genaker te zetten en we lopen een tijdje mooi totdat er plotseling ineens 25 knopen wind staat en de boot totaal uit z’n roer loopt. Zijn we nu toch weer in de acceleratie zone beland?? We krijgen met moeite de genaker naar beneden en zien dat hij gescheurd is. We rollen de genua uit en bekijken de schade aan de genaker. Er zit een hele scheur in maar gelukkig langs de naad en plakken de genaker met duck tape. We hopen zo het probleem voorlopig te hebben opgelost.

Plakken van de genaker.

Ondertussen blijft het flink waaien, een goede windkracht 5, dus we blijven alleen op de genua doorvaren want de boot blijft mooi doorlopen en we hebben een gemiddelde van 6,5 knoop. Harder hoeven we ook niet want het is aan boord al weer aardig rock’n roll dus het is wel even goed zo. De eerste uren van de tocht is er redelijk wat marifoon verkeer tussen de boten die vertrokken zijn en we horen dat de Annalena in problemen is gekomen omdat de giek van de mast is gekomen. Ze zijn op de motor teruggegaan naar Gomera. Wat waardeloos voor hun! Als Raoul gaat slapen hoort hij de waterpomp steeds aanslaan. Na wat onderzoek blijkt er water te lekken uit de slang, die van de boiler vandaan komt. We zetten de waterpomp uit want we willen niet te veel water uit de tanks verliezen. We proberen het gat zoveel mogelijk te dichten met tape maar dat lukt niet zo erg want het blijft door lekken. We gaan de nacht in en Raoul en ik lopen om de drie uur wacht. ’s Nachts moeten we meerdere keren gijpen omdat we plat voor de wind varen en de wind de ene keer net uit de ene richting komt en de andere keer uit de andere richting. Al met al een onrustige nacht. ’s Nachts blijkt dat de accu niet genoeg spanning geeft en we moeten de motor aanzetten om de accu’s op te laden want anders doet onze stuurautomaat het niet. Toch vreemd want de accu’s zouden veel meer moeten kunnen hebben.

Heerlijk luisteren naar de luistercd's .

Het weerbeeld van de volgende dag is precies hetzelfde. Het blijft hard waaien windkracht 4 tot 5 met vlagen windkracht 6. We veranderen niets aan de zeilvoering dus wat dat betreft is het een rustige dag en we kunnen de hele dag over dezelfde boeg blijven varen. ’s Ochtends zien we een hele groep dolfijnen die een half uur bij de boot blijft zwemmen. Het blijft een spektakel om deze dieren te zien en we genieten er volop van. Voor de kinderen is het een wel pittige dag want de boot beweegt behoorlijk en Luuk is er zeeziek van geworden. Ze kunnen niets anders doen dan luistercd’s luisteren en spelen wat nintendo. ’s Ochtends repareert Raoul de slang van de boiler door er een stuk af te snijden. Dat klusje is dus gelukt, alleen we begrijpen niets van de accu’s. We moeten elke dag een aantal uren de motor aan zetten om de accu’s te laden om voldoende spanning te hebben. We hebben geen idee hoe dit komt! Gelukkig voelt Luuk zich in de loop van de dag wat beter. ’s Avonds luisteren we om 8 uur voor het eerst via de SSB radio naar het Nederlandse Maritiem Net en horen we waar de andere boten zijn en hoe het met hun is. Het is erg leuk om op deze manier contact met elkaar te hebben al kunnen wij voorlopig nog alleen uitluisteren en zelf niet zenden omdat we de aardplaat onder de boot weggehaald hebben in Lanzarote. Ook gebruiken we vandaag voor het eerst de satelliet telefoon om weersberichten binnen te halen en zien dat het morgen wederom tot 20 knopen gaat waaien. ’s Avonds lopen Raoul en ik om de beurt wacht en hebben het aardig rustig.

School aan boord.

We beginnen al aardig in geslingerd te raken en aangezien het vandaag maandag is gaan we gewoon school doen ondanks dat de boot aardig slingert. De jongens zitten allebei aan de lage kant met alleen het boek waaruit ze werken voor zich en de rest van de spullen op de bank want alles vliegt elke keer van tafel. Het is nog een wonder dag ze zich kunnen concentreren maar ze doen goed hun best. ’s Middags lijkt de wind iets rustiger te worden en zetten we het grootzeil erbij met twee reven. De boot ligt nu iets stabieler en we kunnen zelfs met de kinderen een spelletje uno spelen in de kuip. Voor het eten halen we het grootzeil eraf en bomen de genua uit. Zo zeilen we iets rustiger en zijn we klaar voor de nacht. Als we ’s avonds het weersbericht binnenhalen zien we dat het morgenochtend nog tot 20 knopen blijft waaien maar daarna zou het rustiger moeten worden en de wind neemt af naar 15 knopen. Dat klinkt ons als muziek in de oren!

Oversteek cadeau.

Als we op dinsdag wakker worden beseffen we dat we over de helft zijn!! We hebben meer dan 400 mijl gevaren dus we kunnen aftellen!! Na school mogen de kinderen hun cadeau, voor het halverwege zijn van de oversteek, openen. Ze krijgen een pakket waarmee ze met origami zeedieren kunnen maken en zijn er erg blij mee. Wie weet komt er een rustig moment waarop we ze kunnen gaan maken. De weersvoorspelling kloppen precies want ’s ochtends waait het inderdaad aardig maar het neemt inderdaad in de middag af maar de golven blijven voorlopig nog wel hoog. We hijsen het grootzeil weer en varen met twee riffen erin. Tot nu toe hebben we nog geen mooie zonsondergang of opgang gezien want het is elke dag bewolkt en ’s nacht is er geen maan waardoor we vaak slecht zicht hebben. Vanavond kleurt de hemel echter mooi rood en het is een prachtig gezicht.

De volgende dag hijsen we de genaker om wat meer vaart te maken maar doordat de golven nog vrij hoog zijn slingeren we aardig heen en weer en zijn het na een paar uur ook alweer zat. Zeker als tijdens de schooluren de boot ligt te rollen ben ik er wel klaar mee. We varen verder op het grootzeil met twee reven en de genua uitgeboomd. De boot ligt naar verhouding redelijk stil en we vissen deze dag aardig wat af en hebben vijf keer beet. Tot drie keer toe vinden we de vis te klein en tot twee keer springen de vissen van de haak. ’s Avonds eten we dus maar pannenkoeken i.p.v. vis. Overdag hadden we al scholen vliegende vissen gezien en ’s nachts krijgen we twee vliegende vissen aan boord.

Maximum speed met de genaker op.

Waarschijnlijk kunnen we vandaag aankomen want we hebben vannacht erg hard gevaren alleen niet helemaal de goede koers. We zetten dus vandaag het gas erop want onze opstapper Guido zou vanmiddag aankomen in Mindelo en zou het niet mooi zijn als we het toch zouden halen om op tijd in de haven van Mindelo aan te komen. Net als we de genaker willen hijsen hebben we beet en zit er een dorado aan de lijn. Raoul kan hem met de hengel niet binnenhalen dus de lijn wordt om de lier gelegd en met z’n vieren proberen we de vis binnen te halen. Helaas ziet de vis kans om 10 meter voor de boot zich van de haak los te maken, we zijn dan ook erg teleurgesteld. Nu begrijp ik waarom ze het gamefishing noemen en we hebben dit keer duidelijk verloren. We gaan verder met het hijsen van de genaker en het wordt een sportieve zeilochtend. We doen vandaag geen school omdat het de laatste vaardag is wat we ook een beetje willen vieren. ’s Middags wordt de wind iets minder waardoor het aan boord wat rustiger wordt en uiteindelijk halen we ook nog een dorado binnen voor het avondeten. Wat wil je nog meer! Aan het einde van de middag hebben we nog contact met Guido via de satelliet telefoon en hij blijkt vertraging te hebben. Wij hebben ondertussen de eilanden van de Kaap Verden al in het zicht en blijven goed doorvaren. Tijdens borreltijd wisselen we de gastenvlag en hijsen de vlag van Kaap Verdie. Uiteindelijk varen we in het donker langs het eiland van Sao Vincente en leggen om half elf in de haven aan en op dat zelfde moment staat Guido voor de poort van de haven. Ongelooflijk hoe we dit zo hebben kunnen uitkienen!! Al met al hebben we een snelle trip gehad en in 5 ½ dag zo’n 800 mijl afgelegd. We gaan nu dubbel genieten van de Kaap Verden!