Mangrove bos bij Cayenne.



Cayenne, Frans Guyana

Op zaterdagochtend om elf uur gooien we het anker uit op de ankerplek die op de kaart staat aangegeven, we zijn het enige jacht dat er ligt en dat voelt toch wel wat raar aan omdat we tot nu toe altijd op plekken gelegen hebben waar veel andere jachten liggen. Zouden de andere jachten dan toch in de haven liggen aan de andere kant van Cayenne? We hebben niet veel tijd om erover na te denken want het is ondertussen zaterdagmiddag dus er is geen tijd te verliezen. We hebben proviand en diesel nodig. We blazen de dinghy op en gaan ermee naar de kant. Via een kanaal door de mangrove  varen we Cayenne binnen. In de mangrove zitten enorme mooie vogels (vooral ibissen) en we kijken onze ogen uit. Aan land schrikken we wel even van de mensenmassa, stank, vuiligheid en de hoeveelheid auto’s. Waarschijnlijk zijn we niet in het beste stuk van Cayenne beland. Gelukkig vinden we al vrij snel een paar goede supermarkten zodat we onze voorraad kunnen bijvullen. Raoul en Guido maken nog een paar tripjes met de dinghy naar de stad om diesel te halen en onze missie bevoorraden is gelukt. De stad ziet er niet aantrekkelijk uit om daar lang in rond te lopen en het is lastig om de dinghy op een betrouwbare plaats achter te laten, dus we blijven de rest van de tijd aan boord. Het is weer heerlijk om te koken op een bood die stil ligt en ’s avonds houden we movie night met de kids in de kuip onder de sterrenhemel.

Ile de Salut met uitzicht op Duivelseiland

Zondag varen we door naar Ile du Salut een eilandgroep voor de kust van Frans Guyana. Het is een korte trip van 30 mijl dus dat is maar een klein stukje varen. Onderweg passeren we nog een klein eilandje Ile de l’enfant Perdu. Als we aankomen bij Ile de Salut blijken het drie hele kleine, tropische eilanden te zijn. We kunnen de boot bij een mooring aanleggen en kunnen niet wachten om aan land te gaan. Het eiland is super mooi, groen met vooral tropische planten, veel palmbomen en allerlei geluiden. We ontdekken een museum, want op de eilanden werden vroeger gevangenen onder gebracht, maar dat gaat net dicht. Het commandantenhuis is nu een auberge, waar we iets drinken. Als we het eiland verkennen zien we allerlei tropische beesten van ara’s, agouti (soort knaagdier), kolibri’s tot de Kapucijner aap. Wat een feest om hier te zijn. ’s Avonds houden we een bbq aan boord om te vieren dat we de oversteek gehaald hebben. Terwijl de bbq aanstaat zien we een prachtige zonsondergang met donkere luchten (squalls) boven het vasteland van Frans Guyana.



Museum

Maandagochtend worden we van de mooring weggestuurd, want een andere boot die het eiland bevoorraad heeft de mooring nodig. We maken de touwen los en gaan op anker. Er is ruimte genoeg in de baai dus dat is geen probleem. We gaan met de dinghy naar de kant om het museum te bezoeken. Het is erg interessant om alle informatie over het eiland te lezen. De drie eilanden hebben dienst gedaan als gevangenis voor Frankrijk en op het Duivelseiland heeft Dreyfus, een politieke gevangene drie jaar vastgezeten. Het was geen pretje om als gevangene op de eilanden te zitten. Ze werden te werk gesteld en de omstandigheden waren slecht. Als ze ziek werden en het niet overleefden werden ze in zee gegooid omdat er geen plaats was op het eiland voor een grote begraafplaats. Alleen de bewakers kregen een gewoon graf! De gevangenis heeft dienst gedaan tot na de tweede w.o. en de laatste gevangene werd er in 1954 afgehaald. Na het educatieve uitje is het tijd voor ontspanning en een duik in het natuurlijke zwembad van het eiland, met rotsblokken is er een zwembad afgebakend en de jongens kunnen er geen genoeg van krijgen. ‘s Avonds gaan we de kant op voor een laatste drankje in de auberge. We krijgen een lift van de werknemers van het eiland en kunnen mee in de achterbak van de pick up, dat scheelt weer een klimpartij. Bij de auberge zien we vele bekende gezichten van mensen die we de laatste twee dagen op het eiland gezien hebben en we voelen ons er al helemaal thuis. We proberen een lokale rumpunch, die een beetje op de Braziliaanse moguito lijkt, die erg goed smaakt. De terugweg is wat lastiger, met een zaklamp vinden we onze weg naar beneden.

Een agouti.

 

Ara's

De Kapucijner aap.

 

De volgende dag gaan we al vroeg op weg naar Suriname wat zo´n 200 mijl varen is. Weer staat er geen wind dus motoren we flink door. We hebben de stroom mee en willen gemiddeld 6 knopen lopen om ´s ochtends bij de monding van de Suriname rivier te zijn. Het is een rustige dag en we pikken allemaal de draad weer gauw op. De kinderen doen weer gewoon school en we houden de etens –en wachttijden van de oversteek aan. We hebben een rustige nacht en zien alleen wat vissersbootjes om ons heen.

Betonning op de Suriname Rivier.

Woensdagochtend liggen we om elf uur bij de monding van de Surinamerivier en het begint ineens te waaien. We zetten de genua op maar houden de motor erbij om goede vaart te maken. We volgen de betonning want het riviermonding is vrij ondiep. Voor ons vaart een vissersboot die ook de rivier op gaat zodat we vrij goed kunnen zien hoe de geul loopt. We kolken de rivier op met gemiddeld 7 tot 8 knopen en hebben duidelijk de stroom mee. De Suriname rivier is heel breed en is in het begin heel ondiep. We moeten 30 mijl de rivier afvaren om bij Waterland te komen. We varen langs Paramaribo, onder de hoge Surinamebrug door. Eenmaal voorbij Paramaribo komen we langs de goudkust van Suriname met z´n mooie huizen!! Hoe verder we de rivier opkomen hoe smaller de rivier wordt en hoe mooier de natuur wordt. Tijdens het varen komen er meerdere squalls en regenbuien over. Om vier uur komen we precies in een squall bij Waterland aan en meren de boot aan de steiger. De eigenaar komt de touwen aannemen en vertelt dat de jachthaven nog niet af is. Voor ons is dat geen punt en we blijken de eerste boot te zijn, die in de haven aanlegt!! We worden vriendelijk onthaalt op een kop koffie en het blijkt dat het resort inderdaad nog in aanbouw is alhoewel de huisjes al klaar zijn. Het restaurant is ook al klaar maar nog niet in gebruik, de paden moeten nog begaanbaar gemaakt worden en de beplanting is nog niet klaar. In onze ogen ziet het er allemaal prima uit!! De eigenaar helpt ons om de boot in één van de boxen aan te leggen en neemt ons mee om de omgeving te verkennen. We doen boodschappen bij de lokale supermarkten en nemen eten mee van een warung. In het restaurant gedeelte van het resort zitten we heerlijk de Javaanse gerechten op te eten en voor ons kan het Surinaamse avontuur niet beter begonnen zijn. Morgen komen Paulette en de kinderen aan met het vliegtuig en wordt het alleen maar leuker!!

Flying Circus at the anchor at Ile de Salut.



Ibis in the mangrove trees.



Ile de Enfant Perdu

Sunset at French Guyana.

 

Luuk at the bbq.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

T

 

The local swimming pool.

Flag of Suriname.