De haven in Horta met Pico op de achtergrond.

Horta.

Dinsdagmiddag meren we af aan de kade in de haven van Horta. Wat is het heerlijk om weer voet op vaste land te zetten! In Horta is het goed geregeld want de douane zit naast het havenkantoor dus we kunnen alles tegelijkertijd regelen, maar ja de douane is er niet dus moeten we toch nog even wachten. Als we op de kade lopen worden we geroepen door Patrick van de Poco Loco, die we in St. Maarten al eerder ontmoet hebben. De wijn staat koud en we worden uitgenodigd voor een borrel. Aangezien we toch moeten wachten is dit wel de beste oplossing! Bij hun aan boord ontmoeten we de crew van de Fidelis, die we ook al eerder in St. Maarten ontmoet hebben. Het is erg leuk om even bij te praten en te horen hoe hun oversteek geweest is. Als we de douane terug zien komen regelen we het papierwerk en lopen terug naar onze boot. We liggen naast de Schisco een Nederlandse boot die we eerder in Suriname zijn tegengekomen. Ook daar krijgen we een borrel aangeboden en wisselen we alle ervaringen uit. ’s Avonds gaan we uit eten met de Poco Loco en Fidelis en hebben een reuze avond. Het is heerlijk om in Horta te zijn en zoveel bekende boten te ontmoeten!

Het beroemde zeilers café Peter Sport Café sinds 1918.

We liggen drie boten dik aan de kade en de volgende dag komt er een vervelende golfslag de haven in, waardoor we erg aan de lijnen liggen te rukken. We proberen dan ook een plaatsje in de haven te krijgen en lopen de haven af op zoek naar een plekje. Als we naar het havenkantoor gaan om te vragen om een plaats dan krijgen we nee als antwoord en op de plekken die open zijn zouden we volgens hen ook niet kunnen liggen, maar we mogen later terugkomen. We gaan dan maar als eerste Horta ontdekken en vinden al gauw het bekende Peter Sport Café, waar het hele zeilwereldje samenkomt. Het café is aangekleed met allemaal vlaggen uit verschillende landen en het zit er vol met zeilers, met verweerde gezichten. Na een heerlijke Portugese kop koffie gaan we op weg om een supermarkt te zoeken. We vinden een grote supermarkt waar alles weer tegen betaalbare prijzen te koop is. Wat heerlijk om weer in Europa boodschappen te kunnen doen en we doen ons dan ook te goed aan allerlei lekkere dingen. Eenmaal terug in de haven neem ik de kinderen mee naar het havenkantoor en ga nogmaals vragen om een plekje in de haven. Er blijkt nog steeds geen plaats te zijn, maar als ik doorvraag en de havenmeester nogmaals om onze afmetingen vraagt blijkt er ineens wel plek te zijn, alleen zouden we daar pas met hoogwater kunnen komen. We gaan de plek bekijken en er ligt  een Zweedse boot, die over een uur weg gaat. Volgens hun kunnen we er makkelijk in dus wij gaan ons klaarmaken om er naar toe te varen. Als we terugkomen bij onze boot blijken er twee stootwillen geklapt te zijn dus we zijn reuze blij dat we van de kade weg kunnen. Zonder problemen varen we een uur later de box in en zijn blij dat we aan de steiger liggen. Voor vanavond hebben we de crew van de Modesty uitgenodigd voor een bbq want we hebben de koelkast vol liggen met vers gevangen tonijn. Wederom wordt het een reuze gezellige avond!

BBQ met de modesty crew.

Ondertussen wordt het toch eens tijd dat we de boot goed schoon gaan maken en weer eens wat wassen. We zijn dan ook de hele dag bezig met allerlei klussen en het is heerlijk als alles weer eens goed schoon is. De jongens hebben ondertussen een goede vriend gevonden in Thomas,  de vijftienjarige jongen van de Fidelis. Hij is uren met ze aan het voetballen, speelt ook graag Wii en is voor de jongens een held. Wij zijn allang blij dat de jongens een speelmaatje hebben en weer kunnen buitenspelen. Later in de middag bel ik Marlies en André, want zij hebben hun vakantie naar de Azoren geboekt en zouden vandaag aankomen. Het toeval wil dat ze net op de kade lopen en ze haken in voor de borrel. Het is erg leuk om ze weer te zien, de jongens zijn erg blij met hun nieuwe stripboeken die ze van hun krijgen en de hagelslag voor het ontbijt. Als we zitten te borrelen komt Brenda van de Modesty voorbij en Vitalis van de Cula, die we de laatste dag op zee ontmoet hebben. Ze komen ook mee borrelen en zo wordt het heel gezellig aan boord. Uiteindelijk gaan we met Marlies en André uit eten en vinden een Portugees restaurant waar ze heerlijke vis hebben.

Strand Almoxarife.

Voor vrijdag hebben we een auto gehuurd om het eiland te gaan bekijken. We moeten vroeg op om de auto op te halen, wat niet meevalt want door alle gezelligheid is het elke avond laat geworden. Als eerste stop rijden we naar het strand van Almoxarife, een prachtige baai met zwart zandstrand. Gelukkig vinden we daar een bar, die open is en waar we koffie kunnen krijgen. We rijden daarna door naar het midden van het eiland naar de grote krater. We hebben vandaag geluk want het is heel helder boven en kunnen prachtig in de krater kijken. Aangezien we wel wat beweging kunnen gebruiken, na het twee weken stilzitten aan boord, maken we een wandeling van twee en een half uur om de krater.

Wandeling langs de krater.

 

We hebben een prachtig uitzicht over het groene eiland en overal op de hellingen grazen koeien. Af en toe komen er flarden mist over maar het blijft gelukkig redelijk helder. Het is een fantastische wandeltocht en de frisse lucht doet ons goed! Eenmaal terug bij de auto rijden we naar de noordkant van het eiland naar Capelinhos, waar in 1957 een nieuw stuk land is ontstaan door de uitbarsting van een vulkaan. Het is een bizar maanlandschap waar we in terecht komen en de vuurtoren is half bedolven onder de lava. In de vuurtoren hebben ze een informatiecentrum gemaakt waar we de crew van de Modesty  tegenkomen. We drinken samen warme chocolademelk om weer een beetje warm te worden, want het is buiten aardig koud aan het worden. Aangezien we de twee bezienswaardigheden van het eiland gezien hebben rijden we terug naar de haven. Ondertussen blijkt de Ostrea te zijn aangekomen. We eten op de boot met Marlies en André en spreken af om na het eten nog wat met de Ostrea te gaan drinken. Uiteindelijk belanden we ’s avonds met de bemanning van de Poco Loco, Fidelis, Doen en Ostrea in een lokale discotheek waar het dak eraf gaat. We swingen op jaren tachtig muziek en hebben een geweldige tijd!



De oude krater.

De volgende morgen moeten we alweer vroeg op omdat we op walvissenjacht gaan. Het valt niet mee om op te staan maar de wekker kent geen genade! Uiteindelijk zitten we om negen uur in de rib en varen op volle kracht langs het eiland Pico. Op de eilanden zitten verschillende observatieposten, die aan de boten doorgeven waar de dolfijnen en walvissen zitten. Als eerste zien we een groep dolfijnen die langs de boot zwemmen. Even later gaan we richting de walvissen en we zien een tweetal walvissen, die met hun staarten omhoog aan het spelen zijn wat vrij ongewoon is. Ze komen rustig naar ons toe zwemmen waardoor ze pal naast de boot drijven. Het zijn enorme beesten en ademen nog een laatste keer, laten hun staart nog een keer zien en verdwijnen in de diepte van de oceaan. Het is geweldig om deze beesten van zo dichtbij te zien en we genieten er allemaal volop van. De observatiepost heeft nog een paar walvissen gezien dus daar gaan we nu op af. Helaas vinden we de andere groep walvissen niet en gaan nog even terug naar het tweetal wat we eerder hebben gezien. Het begint ondertussen te regenen en we zijn allemaal blij als we terug gaan naar Horta. Tegen de tijd dat we weer in de haven zijn, hebben we het allemaal erg koud gekregen. We gaan dan ook gauw richting Peter Sports Café om weer helemaal warm te worden en bestellen een goede lunch. ’s Middags zijn we allemaal toe aan wat rust en slapen bij. ’s Avonds is het wederom bal en eten we met Marlies en André in Peter Sports Café wat al aardig ons thuis aan het worden is!

De walvissen spelen met elkaar en laten hun staart zien.

Zondag is het al weer Ton’s laatste dag en doen we het rustig aan. We ontbijten op ons gemak en brengen de dag aan boord door. Aan het einde van de middag organiseren we nog een borrel voor Ton bij ons aan boord, zodat iedereen afscheid van hem kan nemen. Het wordt wederom een gezellige boel met de Poco Loco, Fidelis en Ostrea bemanning. ’s Avonds eten we gezamenlijk in het fort van Horta, wat omgebouwd is tot hotel en restaurant. De jongens hebben een leuke avond met Thomas en eten samen met hem in een bar, wat ze erg stoer vinden zo zonder ouders!! Op de terugweg naar de boot komen we Marlies en André tegen, die morgen naar Sao Miquel vliegen maar hopelijk zien we hun nog terug op Terceira.



Ton's afscheidsborrel.

Maandagochtend is het grijs, grauw en regenachtig. We doen eerst school en brengen Ton daarna naar de luchthaven, waar we afscheid nemen. We hebben enorm genoten van zijn gezelschap en zullen hem missen!! De taxi brengt ons terug naar een klein winkel centrum waar we op ons gemak winkelen, want in de regen is er toch niets te beleven. De rest van de dag brengen we rustig aan boord door. Gelukkig klaart het aan het einde van de middag op en horen we dat de Sailaway binnen is gelopen, die we voor het laatst in Noord-Spanje gezien hebben. We ontmoeten ze in het café van de haven en kletsen bij. We eten ’s avonds voor het eerst weer eens met het gezin aan boord wat ook weer prima is.

Grote vriend Thomas.

Gelukkig schijnt de volgende dag de zon weer, maar waait het nog wel hard. We staan vroeg op om de Poco Loco uit te zwaaien, want zij vertrekken vandaag naar de Middellandse Zee. Ze vertrekken iets eerder dan de bedoeling is en we kunnen ze nog net vanaf de kade uitzwaaien. We drinken nog even een kop koffie bij de Ostrea en gaan dan terug naar de boot om te ontbijten. We doen vandaag eerst school en zwaaien rond de middag de Fidelis uit, die vandaag ook vandaag richting de Middellandse Zee vertrekt. De jongens zullen hun grote vriend Thomas wel enorm gaan missen. Vandaag willen we een muurschildering maken want in de haven van Horta laten de meeste boten een muurschildering achter, dus dat zijn we ook van plan. We gaan ’s middags verf halen en maken een ontwerp. We zoeken een plekje uit op de muur en verven alvast de ondergrond. Natuurlijk wordt er vandaag ook weer gewoon geborreld en dit keer aan boord van de Beluga, een Nederlands schip dat we voor het laatst in Portugal gezien hebben. Het leuke aan Horta is dat we allerlei boten terugzien die we een lange tijd niet gezien hebben. Het is erg leuk om alle verhalen en belevenissen te horen. We sluiten de avond af met een diner in Peter Sport Café samen met de Ostrea.

Sjoerd verft de dolfijnen in de circustent.

Woensdagochtend doen we eerst school met de kinderen en beginnen dan aan onze muurschildering. Gelukkig is het vandaag erg mooi weer met voldoende zon, zodat de verf snel droogt. Sjoerd wil graag dolfijnen op ons schilderij hebben en heeft op internet een mooie foto gevonden, die hij heeft uitgeknipt en nu als patroon gebruikt. Raoul gaat helemaal los en doet het meeste werk. Het wordt uiteindelijk een heel mooi kunstwerk en we zetten allemaal onze namen erop. Dertien jaar geleden hebben we ook als eens een muurschildering gemaakt maar die kan absoluut niet tippen aan dit schilderij. De Ostrea is ondertussen ook aan de slag gegaan en ze maken het schilderij boven ons af, waar de Doen, Poco Loco en Fidelis ook op staan. Pieter van de Ostrea heeft ons vandaag verse tonijn gebracht, die ze op de oceaan hebben gevangen en we nodigen ze uit voor een bbq. Het wordt een hele relaxte avond en we zitten heerlijk in het zonnetje te bbq’en.

Druk aan het schilderen.
 

Zo langzamerhand wordt het echt tijd om het gezellige Horta te verlaten en weer te gaan reizen. We maken vandaag alle klussen af, zo wordt de laatste was gedraaid, Raoul schrijft een sollicitatiebrief naar DHL en we doen school met de kinderen. ’s Middag lopen we naar de oude haven van Horta, Porto Prim en kunnen ons niet voorstellen dat de grote zeilschepen hier in de baai lagen want de baai is niet erg groot en erg ondiep.  We doen nog een keer boodschappen bij de Continente terwijl de jongens aan boord spelen met de meisjes van de Sailaway. ’s Avonds gaan we me Maurice en Carmen van de Sterre uit eten in Peter Sports Café. De Zwitsers hebben we voor het laatst op Bermuda gezien en tijdens onze oceaanoversteek ook contact per e-mail mee gehouden. Wederom wordt het een erg gezellige avond. Morgen vertrekken we naar Sao Jorge een eiland dat maar 20 mijl verderop ligt en wat we vanaf Faial al kunnen zien. We hebben genoten van het gezellige Horta maar vinden het ook erg leuk om weer te gaan reizen!

 

Whale watching near Pico.

 

Our birth in the harbour next to the fort.
 

Marlies and André are on holidays in the Azores and pay us a visit.

Nice view from the crater.
 

Sjoerd at the crater picking up flowers.

The new landformation at Capelinhos.

Portuguese man of war, jelly fish.

The boys love the ride on the rib.



At the airport of Faial.

View on Horta from our boat in the harbour.

Our wall painting.

The flying circus production.

Dinner with Carmen and Maurice at Peter Sport Café.