Flying Circus bemanning voor de oversteek van de Azoren naar Engeland.

Oversteek van de Azoren naar Engeland

Zaterdagochtend doen we nog de laatste verse boodschappen en hebben een heerlijke Italiaanse lunch bij het restaurant van de haven. Nu hoeven we vanavond niet meer te koken aan boord! We varen naar het tankstation van de haven waar we de dieseltanks vullen, zodat we voldoende hebben voor de oversteek zo’n 1165 mijl naar Falmouth. Uiteindelijk varen we om drie uur de haven uit, nagezwaaid door Sabien en Pieter van de Ostrea. Buiten waait het aardig zo’n windkracht 4 tot 5 en we rollen voorlopig nog maar alleen de genua uit, omdat de winden rondom het eiland nogal eens onvoorspelbaar kunnen zijn. Als we eenmaal het eiland voorbij zijn, is het eiland grotendeels omgeven door mist en snel uit het zicht. We hebben ondertussen het grootzeil erbij gehesen en varen met derde rif de nacht in. Het is een redelijk rustige nacht, de wind komt van achteren en de golven zijn niet hoog dus het is rustig inslingeren.

Dick vindt het allemaal een groot spektakel!

De volgende ochtend word ik rond half tien wakker van klapperende zeilen, de wind is toegenomen en veranderd van richting. Raoul staat aan het roer en Dick is ook wakker geworden, we rollen de genua in en trimmen de zeilen. De windkracht blijkt niet zozeer te zijn toegenomen maar de wind komt nu van voren, zodat het harder lijkt en we er tegenin moeten. Het wordt aan boord vrij onaangenaam en het lijkt het meest op bergbeklimmen als we door de boot lopen. We doen dan de hele dag niets anders dan slapen, lezen en filmpjes kijken. Als we ’s middags de weerberichten bekijken dan blijkt dat dit nog wel even doorgaat. Tijdens de dag bouwen de golven op en begint de boot aardig te stuiteren. ’s Avonds hebben we voor het eerst contact met andere Nederlandse oceaanzeilers via het Nederlandse Maritieme Net via de SSB Radio. Het is leuk om de anderen te horen en er zijn een aantal bekende boten bij. Wij geven onze positie door en onze condities en zullen vanaf vandaag elke avond om 9 uur aan het netje deelnemen.  ’s Avonds gaan we door de 1000 mijl heen dus dat is een goed gevoel. Bij het begin van mijn wacht van 10 uur schrik ik me rot van een blaasgeluid naast de boot. Het blijkt een enorme potvis te zijn en ik roep gauw de anderen. Zo staan we enorm te genieten als deze potvis nog een paar keer naast de boot opduikt en rondspuit.

Raoul tijdens het Nederlandse Maritieme Net.
 

De volgende ochtend schijnt al vroeg het zonnetje en de barometer is ondertussen ook al omhoog opgelopen tot 1024, dus het hogedrukgebied is vlakbij aan het komen. De windhoek wordt iets gunstiger waardoor we halve wind kunnen gaan varen en het comfortabeler wordt aan boord, maar we liggen nog steeds een beetje op z’n kant. We doen vandaag dan ook geen school ondanks dat het maandag is, maar we proberen het gewone leven wel weer een beetje op te starten want we hebben gisteren nauwelijks gegeten. De mannen hebben een goed start van de dag met vissen en halen een mooie tonijn, albacore binnen van zo’n 65 cm. Het is fantastisch weer en we brengen de grootste deel van de dag buiten door, waar het goed toeven is met een boek. ’s Middags zien we nog een school dolfijnen springen langs de boot maar onze jongens komen al niet meer kijken, zo gewoon is het ondertussen geworden. Vandaag borrelen we voor het eerst weer met heerlijke sushi van verse tonijn. Dick werpt zich op als kok van de dag en bindt zich aan het fornuis om te koken. Hij maakt een smakelijke pasta met tonijn, toch leuk als een ander kookt want dan eet je ook weer eens wat anders. We maken goede vorderingen want we lopen gemiddeld 7 knopen. Ons routingprogramma op de computer geeft aan dat we zondag aan zouden kunnen komen, maar ja het is te vroeg om daar al op te rekenen. ’s Avonds geef ik onze positie op het radio netje door en hoor dat de Ostrea ons uitdaagt voor een wedstrijd, wie het eerst in Falmouth is. Zij zijn vandaag vertrokken en gaan proberen voor ons aan te komen, de boot is een Hallberg Rassi 46 dus ze zijn wel sneller als wij. We nemen de uitdaging graag aan!

Hotdogs voor lunch.

’s Nachts is het aardig mistig en dat blijft de rest van de ochtend ook zo. Dick had zich het weer toch wel anders voorgesteld want hij heeft minstens drie korte broeken bij zich, voorlopig lopen we allemaal in zeilpakken en truien! De enige die korte broeken aan hebben zijn de kinderen want die zitten het grootste gedeelte van de dag op hun kamer te spelen. Jammer genoeg draait de wind in de loop van de ochtend verder naar het noorden, waardoor we weer aan de wind moeten varen. Wederom wordt het bergbeklimmen aan boord en hangen we wat in het rond. De zon brandt uiteindelijk de bewolking weg, waardoor het lekker wordt om buiten te zitten. Als we de weersberichten ophalen zien we dat er zaterdag veel wind (30+) komt bij de ingang van het Kanaal en dan zouden wij daar juist zijn. We gaan het weer de komende dagen goed volgen en als het zo blijft zal Brest een reële optie worden om naar uit te wijken. Wel hebben we vandaag weer wat te vieren, want we zijn op één derde van de trip en zijn door de 800 mijlen heen en vieren het met hotdogs voor de lunch. Het Maritieme Netje is naar de middaguren verschoven en we horen dat Pieter van de Ostrea de eerste dag 140 mijlen heeft afgelegd. Als hij ons wil inhalen zal hij toch echt harder moeten gaan varen!!

Zonsopgang op de oceaan.

Woensdagochtend neemt de wind af en ligt de boot voor het eerst recht. We zijn allemaal reuze blij, want na vier dagen waren we het aardig zat om door een boot te lopen waar je overal aan vast moet houden.  Het valt niet mee te leven op een boot, die 24 uur schuin ligt en het gewone leven door moet gaan, zelfs het bezoek aan het toilet is dan een opgave! Dick ontwikkelt zich vandaag tot meester kok en serveert een uitgebreid ontbijt met eieren en spek, daarna een verse groentesaus met pasta voor de lunch en voor het avondeten de ‘onvermijdelijke’ tonijn. We eten voor het eerst met z’n allen om de tafel in de kajuit en zitten gezellig binnen. Als we de weersberichten ophalen zien we dat het laag dat eraan komt alleen maar verder is uitgebreid en harder is dan verwacht (35+). Ook de extra weersinformatie van Frank, die kapitein op de grote vaart is en ons op elke oversteek met weersinformatie voorziet,  geeft aan dat er een laag voorbij met windkracht 8 tot 9. Hij geeft de suggestie om de boot af te remmen, zodat we aan de onderkant van het laag blijven. We voelen allemaal wel wat voor dit idee en hebben daardoor gelijk een lekkere rustdag! We zetten drie reven in het zeil en varen met een puntje genua, waardoor we gemiddeld zo’n 4,5 knoop varen. Tijdens het radio netje horen we dat Ostrea ook aan het uitwijken is, dus inhalen gaat lastig worden en we horen later dat ze het opgeven. We nemen allemaal een douche, doen weer school en spelletjes met de kinderen. Wat een heerlijke dag, nu maar kijken wat er de komende dagen gaat gebeuren! ’s Nachts houden we wacht vanuit de kajuit, omdat het buiten erg koud aan het worden is en kijken elk kwartier of er boten in de buurt zijn en alles in orde is.

Meester kok Dick.

Vandaag zijn we over de helft dus dat vieren we met het maken van cake. De jongens vinden het altijd leuk om te bakken en het is nog net te doen aan boord, al beginnen we wel steeds meer te rollen. Als we de weersberichten binnenhalen blijkt dat het laag toch iets minder hard doorkomt en we kunnen mooi aan de onderkant van het weerssysteem blijven als we de boot blijven remmen. Overdag neemt de wind toe naar windkracht 5 en 6 in vlagen, waardoor het lastig wordt om de boot te remmen en we toch gemiddeld zo’n 6,5 knoop varen. Het wordt steeds oncomfortabeler aan boord, omdat de golven steeds hoger worden en de boot daardoor ligt te rollen. Toch gaat het leven nog redelijk door aan boord wat op onze oude boot de Flying Chaos nooit gekund had! Voor de borrel trekken we de champagne open om te vieren dat we halverwege zijn. Dick laat nog eens zijn kookkunsten zien door heerlijke Spaanse gehaktballetjes te maken. Wel wordt dit waarschijnlijk onze laatste goede maaltijd als we de laatste weersberichten moeten geloven dus we genieten er nog maar eens extra van! Onverwachts neemt ’s nachts de wind meer af dan verwacht waardoor we een rustige nacht hebben.

We maken ons klaar voor de harde wind en halen het grootzeil eraf.
 

Vrijdagochtend liggen we nog heerlijk rustig op de golven en Dick neemt gelijk de kans waar om pannenkoeken te bakken voor ontbijt, wat een goede start van de dag is. We hebben ook de verwarming maar eens aangezet op deze eerste zomerdag 21 juni, want de temperatuur aan boord was ’s nachts gedaald tot 14 graden. Als we de weersberichten bekijken blijken de voorspellingen uit te komen, wat inhoud dat we vandaag windkracht 6 krijgen en morgen 7 met vlagen 8, waarbij de golven tot 4 meter zullen toenemen. De hele dag staat dan ook in het kader van de boot en onszelf klaarmaken voor zwaar weer. We halen het grootzeil naar beneden en varen verder op de genua, die we uitbomen met de spinnaker boom want we varen plat voor de wind. In de kajuit wordt alles opgeruimd en vast gezet, we eten nog een goede maaltijd, het slingerzeiltje komt voor de bank en kan nu als bed gebruikt worden. Gedurende de dag neemt het slingeren van de boot toe maar de stuurautomaat blijft het goed houden. Natuurlijk slaan we de borrel niet over maar, die houden we vandaag gezellig binnen! De wind begint gedurende de nacht al aardig aan te wakkeren en we rollen de genua ’s nachts nog wat verder in.

We slapen toch nog goed ondanks de harde wind.

’s Ochtends is het inderdaad windkracht 7 met vlagen 8. Als we om twee uur het Nederlandse Radio Netje uitluisteren zijn we niet de enigen die zo veel wind hebben, de meeste boten ook ver ten zuiden van ons hebben zeker 30+ knopen. Het positieve is wel dat we erg snel gaan, gemiddeld 7 knopen en als het goed is kunnen we inderdaad morgenavond in Falmouth aankomen. Gedurende de dag bouwen de golven steeds meer op tot zo’n 6 meter en op het einde van de middag staan er brekers. In de harde vlagen van windkracht 8 (storm) waait het schuim zelfs van de golven. Het is allemaal een indrukwekkend schouwspel aan het worden, het zijn hele lange golven waar we soms mooi  vanaf surfen en één keer zie ik 13,30 knopen op de teller. Soms worden we gepakt door een breker en knalt de breker tegen de boot aan, wat een ongelooflijk lawaai geeft en liters water over de boot. Het is ongelooflijk  hoe goed de boot en de stuurautomaat het houden, want we worden aardig heen en weer geslingerd op de woelige baren. Wel merken we dat er langzamerhand water binnendruppelt op verschillende plekken, maar ja het zijn dan nu ook wel extreme omstandigheden. Ondertussen vermaken wij ons binnen bij de kachel met een boek en houden om de beurt de wacht. Raoul heeft een kookverbod afgegeven omdat het te gevaarlijk is met de schuivers, die we met de boot maken dus we gaan over op droog brood. Aan het einde van de dag zijn we allemaal aardig moe aan het worden van het geweld en kijken uit naar het moment dat de wind wat minder wordt. Volgens de voorspellingen zou de wind gedurende de nacht af moeten nemen dus dat hopen we maar!

Sjoerd stuurt de baai van Falmouth in.

’s Morgens neemt de wind inderdaad af naar 25 knopen, wat nog steeds een goede windkracht zes is en maken we nog aardige schuivers. Gedurende de dag bouwen de golven af en wordt het steeds rustiger. Ondertussen is het heel druk om ons heen geworden met scheepvaart. We zien op de kaarten plotter veel schepen om ons heen, maar als we dan buiten gaan kijken is het lastig om ze te zien, vanwege de hoge golven en de witte kopjes op de golven. Vlak voor de kust bij Engeland zien we een containerschip dat recht op ons afkoerst. Als ik hem via de marifoon oproep blijkt dat hij ons niet op de radar ziet en geef hem onze positie door, de Rio Madeiro passeert ons 5 minuten later op een mijl afstand. Rond 6 uur ’s avonds zien we dan toch eindelijk land in zicht en gaat het daarna erg snel. Als we de kaap gerond hebben mag Dick de pannen weer op het vuur zetten en eten we nog één keer Spaanse gehaktballen. Als de maan om tien uur ’s avond op komt varen we de baai van Falmouth binnen en lukt het ons om nog net met licht in de haven aan te komen. Zodra de boot vastligt kleden we ons om en gaan onmiddellijk richting Chain Locker, een Engelse pub aan de haven om onze aankomst te vieren. Het was een Spartaanse tocht en we zijn blij dat we er zijn!!

Als alles goed gaat komen we zaterdag 13 juli om 15.00 uur aan in Stad aan't Haringvliet. Wil je erbij zijn dan ben je van harte welkom om een welkomstborrel met ons te drinken.


Arrival with full moon in Falmouth Bay.

We do eat inside a lot specially later on in the trip.

We caught a big Albacore.

Another grey day.

Dick is enjoying the weather and the Cuban cigars.

Sjoerd loves the batter of the cake.

We make sea beds out of our couches.

The boys watch movies and play nintendo with wind force 7 to 8.

Raising the British Flag.

Landfall England, Lands End.