flying circus

Flying Circus afgemeerd voor het strand van Laxe.

Rias Altas

Zaterdagochtend vertrekken we om elf uur voor een tocht van 35 mijl (7 uur varen) vanuit Coruña naar de eerste rias. De noordelijke rias (fjorden) worden de Rias Altas genoemd. Geen wind te voelen dus voorlopig even motoren! Langzamerhand komt er meer wind en kunnen we de genua uitrollen, daarna volgt er nog meer wind dus het grootzeil kan gehesen worden. We varen hoog aan de wind dus de boot ligt weer erg schuin. Ons doel is niet bezeild, dat betekent dat we er niet in één keer naar toe kunnen varen en we zullen extra mijlen moeten varen. Dat is jammer! We zien onze eerste school dolfijnen naast de boot. Helaas ben ik net te laat met de camera om er een foto van te maken! Raoul ligt daarna lekker beneden een boekje te lezen en schrikt op van al het lawaai aan dek en vraagt wat er aan de hand is. Nou, het is ondertussen lekker door gaan waaien en we zitten op 20 knopen wind. Raoul komt erbij en we zeilen de rest van de dag met z´n tweeën want de wind neemt nog verder toe tot een goede windkracht 5 - 6. Ook zijn de golven toegenomen en met name als we van de kust varen maken we goede klappen op de golven. Als we weer terugsteken naar de kust liggen we beter en lijkt ook elke keer de wind af te nemen. We zetten één reef in het grootzeil en reven de genua zodat we met minder zeil varen. We sturen de rest van de dag zelf maar toch is de stemming goed want we weten dat we aan het einde van de dag heerlijk in een baai zullen liggen met een glas bier of port! Gewoon een dagje leuk sportief varen dus! Voor de kinderen is het een lange dag want ze kunnen niets. Er wordt film gekeken en geslapen. Ook geen school dus want de juf is even bezig, dat is weer het goede nieuws voor de kinderen! We zeilen langs een ruige kust met veel rotsen voor de kust dus we moeten wel een beetje afstand houden van het land. Om half vijf is eindelijk het einddoel in zicht en varen we de ria binnen en gaan aan de zuidkant van de baai liggen bij het plaatsje Laxe. Zo liggen we prima beschermd tegen de zuidelijke wind en het is een geweldige baai met een prachtig wit zandstrand. We ankeren op 5 meter diepte vanaf het strand en het echte vakantiegevoel begint steeds meer te komen! We borrelen vandaag extra lang want we hebben het gevoel dat we dat echt verdiend hebben. Helaas komen we er op een gegeven moment achter dat onze omvormer kapot is want deze was onder de vloer gemonteerd en er is water onder de vloer gekomen waardoor onze omvormer verdronken is. We hebben de omvormer nodig om de 12 volt van de accu om te zetten in 220 volt voor veel elektrische apparaten aan boord. Gelukkig hebben we nog een reserve omvormer aan boord maar die is minder sterk. Later zullen we wel kijken of we nog een goede kunnen kopen dus voorlopig is er niet zoveel aan de hand.

Laxe

Stadspoort van Laxe.

De volgende dag is het helaas volkomen grijs en onze strandplannen gaan in rook op. We luieren wat aan want het is per slot van rekening zondag. ´s Middag klaart het langzaam op en gaan we met de bijboot naar de haven om het dorp te verkennen. Aan de kade is het een drukte van jewelste en alle cafés zitten propvol. Die Spanjaarden weten wel hoe ze van het leven moeten genieten! Ik zie mensen met plastic tassen lopen dus wie weet is de supermarkt wel open. We volgen het spoor van de mensen met een plastic tas en komen inderdaad bij een supermarkt uit. We doen boodschappen en besluiten om ´s avonds te bbq´en. Op de terugweg ontdekken we een café met internet dus dit dorp heeft alle basisvoorzieningen. Terug bij de boot gekomen is het surf tijd en we beloven de jongens een ijsje als ze naar het strand kunnen surfen en jawel het lukt ze allebei! ´s Middags maken we nog kennis met een nieuwe Nederlanders die met hun boot achter ons liggen. We nodigen ze uit voor de borrel en luisteren naar hun geweldige verhalen. Ze zijn al eerder 4 jaar de wereld rondgereisd en zijn nu op pad voor een tocht van twee jaar en ze willen eerst naar Kaap Hoorn zeilen en daarna via de Carieb terug. Zo zijn er nog veel avontuurlijkere mensen dan wij! ´s Avonds zien we de Walzing Mathilda naast ons ankeren, de boot van het gezin waar we in Coruña mee kennis gemaakt hebben en een jongen en meisje hebben. Ook komt er nog een Engelse boot in de baai ankeren waar ook kinderen aan boord zijn. De boot met de drie meisjes is ook binnen. Raoul vaart een rondje met de dinghy om iedereen te begroeten en nodigt iedereen uit om naar het strand te gaan. Uiteindelijk staan we met drie gezinnen op het strand en spelen de kinderen heerlijk met elkaar!

Luuk en Sjoerd aan de afwas.

De volgende ochtend is het weer niet veel beter oftewel nog slechter. Het is grijs, mistig en het regent. Een uitgelezen dag om de verloren tijd van de school weer een beetje in te halen. Raoul heeft een klusjesochtend en sluit alle bedradingen van de radio aan. ´s Middags gaan we naar het internet café en krijgen een paar goede websites te pakken. We downloaden ook een programma op onze computer waarmee we weerkaarten (grib files) kunnen ontvangen, die voor een aangegeven gebied precies om de drie uur aan kan geven hoeveel de wind is, welke richting hij vandaan komt en of het gaat regenen. Eindelijk, goede overzichtelijke weersinformatie! Zo vinden we uit dat er momenteel een koufront overkomt en het vannacht heel erg hard gaat waaien, morgenochtend is het een tijdje rustig en daarna pikt de wind weer op. Woensdag gaat het echt bijzonder hard waaien! We besluiten om morgenochtend vroeg naar de volgende ria te varen wat maar 20 mijl verderop is (4 uur varen). Als het goed is heeft het volgende dorp een haven waar we dan rustig de harde wind af kunnen wachten. Eenmaal terug aan boord krijgen we al gauw het verzoek van de buren om mee naar het strand te gaan want het is even droog. Uiteindelijk staan we met 5 Nederlandse gezinnen op het strand en de Engelsman vraagt zich dan ook af of we in konvooi varen. Wat een toeval om zoveel Nederlanders bij elkaar te hebben. We vinden het wel erg gezellig zeker wanneer blijkt dat één van de Nederlanders jarig is en ze hebben een mand met drank en borrelhapjes meegenomen. Wat wil je nog meer!! Misschien de volgende keer wat zon erbij!! We blazen het feest af als het enorm hard begint te regenen.

Camariñas

De volgende ochtend staan we om 8 uur op want we willen van het rustige weer gebruik maken om in de volgende ria te komen. We varen als eerste de baai uit maar al gauw volgen de andere boten. Het is een heerlijk dagje zeilen met weinig wind en een zonnetje. Wat wil je nog meer! Om half twee meren we aan in de haven van Camariñas. De havenmeester pakt onze lijnen aan en waarschuwt ons om de boot goed vast te leggen want er komt slecht weer aan. We besluiten even van het zonnetje te genieten op het terras van de zeilclub waar ze ook heerlijke visgerechten hebben. De jongens kunnen weer niet wachten om te surfen dus al gauw wordt de surfplank klaargemaakt en oefenen de jongens in de vissershaven want er begint al aardig wat wind te komen. Ze zijn nog maar net terug van het surfen of de hel breekt los. Het waait minimaal 40 knopen wind in de haven, terwijl we toch redelijk beschut liggen. Ook begint het te regenen en uiteindelijk liggen we te schudden in de box en is het zeker windkracht 8. We vermaken ons prima aan boord al hadden we Noord-Spanje toch wel iets zonniger ingeschat!! We krijgen wel medelijden met de Nederlandse boten die hier voor de haven voor anker liggen. Moet zeker geen pretje zijn. Heerlijk dat deze haven een goede internet verbinding heeft en we vanaf de boot op het internet kunnen. Voor de jongens maken we allebei een eigen e-mail adres aan zodat ze met hun vriendjes kunnen mailen. Dat is een reuze succes en ze krijgen allebei ook gelijk antwoord terug!! Raoul en ik speuren het internet af voor weerkaarten en komen erachter dat ook woensdag en donderdag het nog erg hard blijft waaien. Het ziet er dus naar uit dat we hier nog wel een paar dagen verwaaid zullen blijven liggen. Wie weet kunnen we wel een bezoekje brengen aan Santiago de Compostella!