flying circus

Kasteel van Baiona.

Baiona

Als we wakker worden is het grijs en regenachtig. Er zijn heftige windstoten dus we zijn blij dat we in de haven liggen. Wederom een uitgelezen dag om lekker te luieren, school te doen en vooral veel te internetten. Raoul doet vandaag de was met onze wasmachine in de regen, onder het motto dat als het vandaag niet droogt het dan morgen wel droogt! ’s Middags gaan we boodschappen doen en de jongens nemen hun steppen mee. De steiger is vrij glad en Sjoerd glijdt uit en zijn step valt in het water. Grote waterlanders maar Raoul belooft dat hij morgen zal proberen om de step op te duiken. Als we terugkomen is het redelijk droog en de jongens gaan vissen want er zwemmen hele grote vissen rondom onze steiger. De buurman vangt twee vissen en de jongens worden helemaal gek dat zij niets vangen. Ze mogen het aas van de buurman lenen en in ruil bieden wij de Engelse buren een borrel aan. Ze vissen nu met mosselen maar hebben helaas nog steeds geen beet.

De Pinta.

De volgende dag staat er een strak blauwe hemel. Raoul komt zijn belofte na en duikt de step van Sjoerd op. Het water is vrij koud en de jongens duiken toch maar liever niet bij nader inzien! Baiona blijkt een stad met een rijke maritieme geschiedenis. In Baiona is namelijk één van de schepen van de vloot van Columbus, de Pinta, na de ontdekkingsreis in 1493 aan land gekomen. De Santa Maria waar Columbus op voer was drie dagen later in Lissabon aangekomen en de bemanning van de Pinta had toen al het nieuws verkondigd en zij hadden dus de primeur. Ze hebben de Pinta in Baiona nagebouwd en we brengen een bezoek aan het schip. Het is erg indrukwekkend om te zien hoe ze op zo’n relatief klein (23 meter) schip en met 26 bemanningsleden onder erbarmelijke omstandigheden de oceaan zijn overgestoken. Na het schip verkennen we de stad verder en vinden een speeltuin en voetbalveld aan de voet van het kasteel van Baiona. Het is een uniek voetbalveld met uitzicht op zee en de jongens worden uitgenodigd om een partijtje mee te spelen. Dat laten ze zich geen twee keer zeggen en Sjoerd speelt ondanks de blaren die hij oploopt, want hij heeft natuurlijk niet de goede schoenen aan, gewoon door. Wij vermaken ons ook prima want er is een heerlijk strandje naast het voetbalveld met uitzicht op zee. Wat wil je nog meer! ’s Middags tanken we diesel en varen de boot naar de baai waar we voor anker gaan. Luuk surft van de haven naar onze boot in de baai en surft daarna nog wat in het rond. ’s Avonds gaan we eten in de oude stad want we willen nog één keer tapas eten voordat we Spanje verlaten. Er heerst een gezellige sfeer in de oude stad met nauwe straatjes want Celta de Vigo speelt en alle tv’s in de cafés staan aan en de mensen staan tot buiten op straat te kijken.

Hijsen Portugese gastenvlag.

We vertrekken om half negen en er staat weinig wind maar wederom een strak blauwe hemel. De kust is nog in nevelen gehuld en we motoren de baai uit. We hebben een prachtig gezicht op de baai en het kasteel. Vandaag is het een lange tocht van 60 mijlen dus we houden de motor aan. We willen vaart maken zodat we voor het donker in Porto aankomen. In Portugal is het één uur vroeger dus dat scheelt en we kunnen de klok een uur terug zetten. Er is weinig tot geen wind, maar er zijn wel hoge golven dus we schommelen in het begin aardig heen en weer. We varen al vrij gauw Spanje uit en komen in Portugese wateren. Rond de middag komt er wind en zetten we de genaker bij. Langzamerhand neemt de wind toe en is het toch een aardige windkracht 4-5. De wind komt vanachter dus we kunnen op een ruime koers varen zodat de boot aardig recht ligt. Op een gegeven moment moeten we zelf sturen want de stuurautomaat laat het afweten. Luuk wil ook sturen maar heeft af en toe moeite om het stuur te houden. We besluiten de genaker weg te halen en de genua uit te rollen en deze vast te zetten met een spinaker boom, zodat hij niet klappert op deze voordewindse koers. We varen zo een stuk rustiger en comfortabeler terwijl we toch nog steeds 6 tot 7 knopen lopen. Porto is in zicht voordat we het weten en we meren om half 7 aan in de haven van Leixoes een voorstadje van Porto. Na een aantal keren in dure havens te zijn belandt liggen we nu vrij goedkoop, terwijl ze hier gratis internet hebben en ook nog douches. Lang leve Portugal!

Porto vanaf de Douro gezien, met zijn traditionele schepen waarop ze de port werd vevoerd.

Porto

Luuk heeft zijn eerste vis gevangen.

Maandagochtend doen we het rustig aan. De jongens beginnen de dag met vissen want wie weet hebben ze hier meer geluk. We proberen van alles als aas en gebruiken brood, kaas en worst. Uiteindelijk vangen we 6 vissen waarvan de kleintjes blijken af te komen op de kaas en de grote op de worst. De jongens zijn super blij dat ze eindelijk iets gevangen hebben!! De vissen zijn te klein om op te eten dus gooien we ze terug. Natuurlijk is het vandaag een gewone schooldag dus er wordt weer gerekend en aan taal gewerkt. ’s Middags zoeken we het strand op en vinden een relaxte lounge tent aan het strand met grote zitzakken helemaal goed. Jammer dat het vandaag alleen bewolkt is!! Op het strand is een volleybal en voetbalveld. Helaas vinden de jongens geen speelmaatjes maar trappen toch een balletje met elkaar en vermaken zich.

Oude centrum van Porto.

Vandaag gaan we Porto bekijken dus we maken er een korte schooldag van en gaan dan snel op pad. Voor de haven is een bushalte en we kunnen netjes in het centrum uitstappen. Porto is op een aantal heuvels gebouwd en we hoeven alleen maar naar beneden te lopen om bij de Douro rivier uit te komen. We bezoeken onderweg het oude gedeelte en bewonderen de oude gebouwen. Wel valt het me op dat de huizen in de oude stad erg vervallen zijn en van idyllische steegjes is eigenlijk geen sprake. Aan de waterkant is het goed vertoeven en er zijn veel eettentjes te vinden. We lunchen en bestellen natuurlijk sardientjes. Wat hebben we dat in lange tijd niet gegeten!! Aan de overkant van de rivier bevinden zich de porthuizen, die je kunt bezoeken en waar je rondleidingen kunt krijgen. We bezoeken het porthuis Calem en proeven daar de port. Altijd goed! Na de het bezoek aan Calem lopen we over de brug terug naar de andere oever en nemen de funicular (een Portugese tram) waarmee je in één keer bovenop de heuvel staat en de tram heeft zeker een hellingshoek van 45 graden. De jongens zijn erg geïnteresseerd hoe dit systeem werkt. We nemen de bus terug en aangezien de zon nog lekker schijnt gaan we nog even naar het strand om na te genieten van deze mooie dag. Morgen vertrekken we voor een lange tocht van 160 mijl naar Cascais vlakbij Lissabon en varen dan 24 uur door. Als het goed is zijn we dan donderdag rond de middag in Cascais.