flying circus

Het ommuurde stadsgedeelte van San Juan.

Puerto Rico

Het is dan eindelijk zover en we zijn in Puerto Rico beland! Voor ons gevoel begint nu een nieuw deel van de reis en hebben we definitief de Carieb met z’n kleine prachtige eilanden verlaten. We kunnen dan ook niet wachten om Puerto Rico te ontdekken. Als we vrijdagochtend met de dinghy naar de haven varen blijkt er geen plaats in de haven te zijn. Jammer want we hadden gedacht de boot een aantal dagen achter te laten en met de auto op pad te gaan. We besluiten alsnog voor vier dagen een auto te huren en dan maar dagtochtjes te gaan maken. De lagune is vrij beschermd en we liggen goed voor anker dus dat moet wel kunnen. Via de receptie van de jachthaven kunnen we een auto huren, die nog dezelfde middag bij de haven wordt afgeleverd! We brengen de rest van de dag op de jachthaven door dat een oase van rust is en maken gebruik van alle faciliteiten zoals de wasmachines, internet, bar en we mogen zelfs gebruikmaken van het zwembad. Eigenlijk is het zwembad alleen voor leden, maar de receptioniste schuift ons na een paar minuten gekleurde bandjes voor de kinderen toe en zegt: “ Er is toch niemand dus laat de kinderen maar lekker even zwemmen”. Wat een ontzettend vriendelijke mensen zijn die Puerto Ricanen toch!!

Het zwembad van de jachaven.

Om drie uur wordt de huurauto afgeleverd en zijn we klaar om de omgeving te verkennen. We hadden uitgezocht dat er een Toys’Rus zaak zou zijn in een groot winkelcentrum in Ponce. We rijden dus naar Ponce wat een half uur rijden is en hebben heel wat moeite om het winkelcentrum te vinden. Als we eenmaal bij een benzinepomp een wegenkaart hebben bemachtigd blijkt het dat we redelijk in de buur zitten en met nog wat aanwijzingen rijden we er nu zo naar toe. Wat is het heerlijk om weer eens in een echte grote shopping mall rond te lopen en we hebben het gevoel weer in de bewoonde wereld beland te zijn. De jongens zoeken hun verjaardagscadeau, een beyblade stadium en beyblades uit bij de speelgoedwinkel en zijn helemaal door het dolle heen. Het is nog wat vroeg voor hun verjaardagscadeau maar ze zijn een beetje uitgekeken op het speelgoed aan boord en we hebben nog wat lange trips te gaan. ’s Avonds komt de jachthaven tot leven want er is een bbq met Latijns Amerikaanse muziek, de mensen beginnen spontaan te zingen en te dansen. Wat een heerlijk Latijns sfeertje, we hebben zo een hele gezellige avond met Jean en Marjolein van de Otter 2 uit België. Het is leuk om weer eens wat andere mensen te ontmoeten en hun verhalen te horen.

Prachtig gekleurde huizen in San Juan.

Zaterdagochtend gaan we al vroeg op pad met de auto en rijden richting San Juan. Het rijden is wel even wennen want de meeste mensen blijven in hun eigen rijbaan rijden zoals ook in Amerika gebruikelijk is. Puerto Rico behoort sinds 1898 tot de commonwealth van de Verenigde Staten en de Amerikaanse invloeden zijn dan ook duidelijk zichtbaar. Op een gegeven moment halen we een politieauto rechts in, wat toch wel een raar gevoel geeft!! Wederom gaan we eerst richting een enorme shopping mall want er is nog een grotere Toys’Rus in San Juan en wie weet hebben ze daar nog meer beyblades. We vinden ‘Plaza de Americas’ met veel gemak, want dit ligt naast de snelweg en we halen er onze hart op aan alle winkels!! De jongens zijn helemaal overdondert van de speelgoedwinkel want zo’n grote winkel hadden ze nog nooit gezien. Nu wordt het toch echt tijd om wat ‘oude’ cultuur te gaan bekijken en we rijden door de enorme stad, met wel zo’n miljoenen inwoners, naar het oude stadsgedeelte van San Juan. Het blijkt een hele ommuurde stad te zijn met een hele wirwar aan oude straatjes, pleinen en steegjes met fantastisch gekleurde huizen. We kijken onze ogen uit en genieten van de ‘oude’ stad met z’n prachtige gebouwen. In de hele Carieb hebben we niet zo’n mooie historische stad gezien en we zijn duidelijk onder de indruk. Het is wel een hele warme dag en de meeste inwoners brengen de zaterdag door in het park bij het fort El Morro. Hele familie’s zitten te eten, drinken en hebben vliegers bij zich waarmee ze vliegeren op het grasveld voor El Morro. Het is een prachtig gezicht om toe te kijken en te zien hoe hele volksstammen zich vermaken met het vliegeren! Het fort El Morro is zeker de moeite waard en we krijgen een rondleiding door het zes verdiepingen tellende fort, het oudste fort in de Carieb. Al met al een geslaagde middag en zeker als we op de terugweg plotseling voor Westmarine staan, een grote watersportwinkel. Waarschijnlijk is dit één van de laatste watersportwinkels die we in lange tijd tegen gaan komen dus Raoul slaat nog één keer z’n slag. Als we terugkomen bij de lagune hangen de stootwillen langs onze boot en zien we dat we op ons andere anker liggen. Er ligt een briefje dat onze boot van het anker gegaan is tijdens een squall en onze achterburen hebben de boot opnieuw voor ons geankerd. We zijn reuze blij dat anderen zo oplettend geweest zijn en zo goed op onze boot gepast hebben dus we gaan langs met een fles wijn om ze hartelijk te bedanken. Het zou toch vervelend geweest zijn als onze boot/huis in de mangroven was beland. Wel voelen we ons de volgende dagen als we uitstapjes maken wel minder op ons gemak want wie weet gebeurd het nog een keer. Het is in ieder geval een geruststellende gedachten dat er zoveel boten in de lagune liggen zodat er altijd wel iemand iets in de gaten heeft.

Het fort, El Morro

De volgende dag willen we de westkant van het eiland bekijken dat grotendeels bergachtig is en bekendstaat om z’n koffieplantages. Helaas is onze kaart niet gedetailleerd genoeg en we belanden na Ponce al gauw op een bergweg terwijl we toch echt dachten de goede afslag naar de snelweg genomen te hebben??? De bewegwijzering is typisch op z’n Amerikaans met vermelding van wegnummers en de richting noord of zuid. De meeste borden staan niet bij de afslag zelf maar mijlen ervoor dus we missen nog wel eens een bord. We rijden uiteindelijk via een enorme mooie bergweg, waar Raoul slippend door de bochten gaat, tot groot plezier van de jongens, maar het schiet allemaal niet op. Uiteindelijk komen we na 2 ½ uur rijden aan bij de grotten die we willen bezoeken waar blijkt dat we twee uur moeten wachten voordat we aan de beurt zijn om de grotten in te gaan. We besluiten om dan maar verder te gaan want grotten kunnen we in Europa altijd nog bekijken! Langzamerhand beginnen we het wegenstelsel door te krijgen en rijden we moeiteloos door de bergen terug naar Ponce en genieten onderweg van de mooie vergezichten. Het valt ons op dat de meeste Puerto Ricanen op het platteland redelijk welvarend zijn en dat de meeste gebieden goed bevolkt zijn. Eenmaal terug in Ponce bekijken we de binnenstad met z’n charmante gebouwen maar het kan toch niet tippen aan San Juan!

De bergen in het westen van Puerto Rico.

Maandagochtend gaan we de oostkant van het eiland bekijken en rijden we naar het El Yunque National Park. Het park is onderdeel van de Nationale Parken van Amerika en dat is te merken. Er is een mooi informatiecentrum opgezet waar we een film zien over het ontstaan van het park en welke flora en fauna er allemaal te vinden is. We hebben ondertussen onze wandelschoenen aangetrokken en zijn dan ook erg verbaasd als de Park Ranger ons uitlegt dat we het park met de auto kunnen bezoeken en overal uit kunnen stappen voor een wandeling. De jongens vinden het een enorme ‘luxe’ dat we met de auto het park in gaan want dan hoeven ze minder te lopen. We gaan dus terug in de auto en rijden in de file door het park!! De eerste wandelingen lijken ons erg druk want de parkeerplaatsen zijn bomvol. Uiteindelijk zien we een parkeerplekje en lopen de Mina Trail.

De gebaande paden in het El Yunque N.P.

De omgeving is erg mooi want het is een fantastisch regenwoud, maar het doet toch erg raar aan om over een betonnen pad door het woud te lopen. Ook passen de vele picknick voorzieningen met gril voor ons niet helemaal in het beeld van een regenwoud. Onderweg komen we veel Amerikanen tegen en bij de watervallen ziet het zwart van de mensen. Wat een contrast allemaal met wat we de laatste maanden hebben meegemaakt en gezien!!! We keren dan ook gauw om en lopen dezelfde weg terug en laten het park voor wat het is. Toch is het ook wel weer grappig om dit eens te hebben meegemaakt! Het is ondertussen lunchtijd en je kan overal in het park hamburgers krijgen maar we besluiten eerst door te rijden naar Fajardo waar wederom een Westmarine zit en we nog wat bootspullen willen kopen. We eten bij een van de vele fastfood zaken die langs de snelweg zitten. We hebben gisteren al hamburgers gegeten dus vandaag wordt het pizza! De terugtocht verloopt snel en na ander halfuur rijden zijn we terug in de lagune en gaan we nog naar de jachthaven om te internetten.

De watervallen.

Drukte bij de watervallen.

Als we de volgende ochtend wakker worden ligt de Mare Liberum naast ons geankerd. Ze blijken net te zijn aangekomen uit de Spanish Virgin Islands en het is super om ze te zien. We spreken gelijk af om ’s middags met elkaar te gaan zwemmen in de jachthaven en later een bbq bij ons aan boord te houden. We hebben de auto nog tot drie uur dus daar willen we nog wel even goed gebruik van maken. We rijden naar Ponce om in het shopping center ‘Plaza del Caribe’ nog een laatste keer te kunnen winkelen. Naast het shoppingcenter zit een hele grote supermarkt ‘Pueblo’ waar we inkopen doen voor twee maanden, aangezien we de komende maanden weinig winkels zullen tegenkomen of winkels, die waarschijnlijk erg duur zullen zijn. We lopen dan ook met twee bomvolle winkelwagens de supermarkt uit. Als we bij de jachthaven aankomen laden we onze dinghy vol en krijgen de jongens en ik van Bas een lift want we passen niet meer in de dinghy. We stouwen de hele boot vol maar nu moeten we nog de ‘verse ‘producten halen bij de lokale supermarkt ‘Amigo’. Als we ook deze boodschappen weggeruimd hebben is het tijd om de auto in te leveren en te relaxen. We gaan met de kinderen zwemmen in het zwembad van de jachthaven en maken nog één keer gebruik van het internet van de bar. ’s Avonds hebben we een hele gezellige avond met de Mare Liberum.

Dinghy vol met boodschappen.

Het valt de volgende ochtend niet mee om vroeg op te staan want het was gisteren aardig laat en natuurlijk is er het één en andere gedronken. Het verbaasd ons dan ook dat de hele Mare Liberum crew om zeven uur al op is en klaar zit om ons uit te zwaaien. Onze jongens daarentegen moeten we echt uit bed sleuren om nog even te zwaaien!! Het is een hele klus om ons fortres anker eruit te halen en we moeten er echt overheen varen, of onze boot vast zat!! Rond half acht verlaten we weemoedig de lagune want na vijf dagen voelde het al weer een beetje als thuis en was Marina de Salinas onze basis!! Er staat totaal geen wind als we op zee zijn dus motoren we langs de zuidkust van Puerto Rico. Gelukkig bouwt de wind zich gedurende de dag op en kunnen we de zeilen bijzetten maar we houden de motor toch aan want we willen vaart blijven maken omdat we niet in het donker in Boqueron aan willen komen en het zo’n 60 mijl varen is. Het wordt een rustig tripje en we doen zelfs weer voor het eerst school deze week. Rond vier uur ronden we de kaap en varen even na vijven de baai van Boqueron in. Het is een mooie grote baai met zandstrand en palmbomen en het ziet er mooi uit. Voor de baai ligt een rif dus we liggen er heel rustig. We melden onze aankomst in Boqueron telefonisch aan de Customs en Border Protection en blijken gelijk uit te kunnen klaren. Ze sturen ons alle papieren per internet. Wat een luxe dus we hoeven niet eerst naar Mayaquez te varen om uit te klaren.

De westelijke kaap van Puerto Rico.

Donderdagochtend doen we eerst school met de jongens en gaan daarna naar de kant om de laatste boodschappen te doen, geld te halen en nog een tank diesel. We maken veel gebruik van het internet want we hebben voor het eerst sinds weken weer eens internet aan boord. Ook moet het weblog weer bijgewerkt worden want de komende weken zullen we niet kunnen internetten. We willen namelijk naar Cuba en daar zullen we geen internet hebben. Cuba staat al sinds de vorige reis op ons verlanglijstje en nu is het eindelijk zover. We vertrekken vanavond en zullen er zo’n vier dagen over doen want het is ongeveer 600 mijl varen. De meest oostelijke plaats waar je kunt inklaren aan de noordkant van Cuba is Bahia de Vita, waar ook een haven is. We willen proberen een auto te huren en een week het land door te reizen. Daarna zeilen we noordwaarts de Bahama’s in en zullen een aantal weken in de Exuma Sounds rondvaren voordat we aan de terugreis gaan beginnen en naar Bermuda zullen varen. Langzamerhand komt de terugtocht dichterbij maar eerst gaan we kijken hoe het in Cuba is en kijken we terug op een heerlijke tijd in Puerto Rico, shopping paradise met de vriendelijkste mensen van de hele Carieb en het mooie San Juan.